What's the Worst That Could Happen?

اگر به دنبال یک کمدی سبک و سرگرم‌کننده با ریتم نسبتاً سریع هستید، این فیلم می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. شیمی بین مارتین لارنس و دنی دویتو، که هر دو در ژانر کمدی سابقه درخشانی دارند، یکی از نقاط قوت اصلی فیلم محسوب می‌شود. فیلم به دور از پیچیدگی‌های داستانی، بر موقعیت‌های خنده‌دار و تعقیب و گریزهای کمدی تمرکز دارد و می‌تواند برای یک شب تفریحی و دور از دغدغه، انتخاب خوبی باشد.

قدرت اصلی فیلم در بازی‌های خوب بازیگران کلیدی، به خصوص مارتین لارنس و دنی دویتو، نهفته است. آن‌ها با انرژی و طنز خاص خود، شخصیت‌هایی را خلق کرده‌اند که با وجود خطاکار بودن، مخاطب را به همراهی با خود وا می‌دارند. فیلمنامه نیز تلاش می‌کند تا با ایجاد موقعیت‌های غافلگیرکننده و گاهی абсурд، لحظات خنده‌داری را رقم بزند، هرچند که در برخی نقاط، منطق داستانی قربانی کمدی شده است.

فیلم در ژانر کمدی-جنایی قرار می‌گیرد، اما بیشتر به سمت کمدی متمایل است تا جنایی. تمرکز اصلی بر روی اتفاقات خنده‌دار و درگیری‌های کلامی و فیزیکی بین شخصیت‌ها است. این سبک فیلم‌ها که در دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ محبوبیت داشتند، معمولاً داستان‌های ساده‌ای را با چاشنی طنز و هیجان روایت می‌کنند و «بدترین اتفاقی که می‌تواند بیفتد چیست؟» نیز از این قاعده مستثنی نیست. فضاسازی فیلم در محیط‌های شهری و لوکس، تضاد جالبی با ماهیت جنایی و کمدی اثر ایجاد می‌کند.

این فیلم در گیشه موفقیت چندانی کسب نکرد و نقدهای متفاوتی دریافت کرد. با این حال، طرفداران کمدی‌های مارتین لارنس و دنی دویتو، از بازی و طنز موقعیت‌های فیلم رضایت نسبی داشتند. فیلم توانست با بودجه‌ای معقول ساخته شود و در نهایت، با وجود کاستی‌های داستانی، توانست بخشی از مخاطبان خود را راضی نگه دارد و به عنوان یک کمدی سرگرم‌کننده در دوران خود شناخته شود.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم کمدی‌های اکشن دیگری مانند «گروه نجات» (Blue Streak) با بازی خود مارتین لارنس، یا فیلم‌های جنایی کمدی با محوریت سرقت و تعقیب و گریز مانند «یازده یار اوشن» (Ocean's Eleven) را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.