Twins

اگر به دنبال یک کمدی دلنشین و سرگرم‌کننده هستید که بتواند لبخند بر لبانتان بنشاند و در عین حال، پیامی انسانی در خود داشته باشد، "دوقلوها" انتخاب مناسبی است. شیمی بین شوارتزنگر و دویتو، کنتراست خیره‌کننده شخصیت‌هایشان و کارگردانی روان ایوان ریتمن، تجربه‌ای لذت‌بخش را رقم می‌زند. این فیلم، نمونه‌ای عالی از کمدی‌های اواخر دهه ۸۰ میلادی است که بر پایه شخصیت‌پردازی و موقعیت‌های بامزه بنا شده است.

قدرت اصلی فیلم "دوقلوها" در تقابل دو ستاره اصلی آن نهفته است. آرنولد شوارتزنگر، با آن هیبت و چهره جدی‌اش، در نقش یک مرد معصوم و بی‌خبر از دنیا، بسیار دیدنی است و دنی دویتو نیز با انرژی بی‌پایان و بازی اغراق‌آمیز خود، شخصیت وینسنت را به موجودی دوست‌داشتنی و در عین حال آزاردهنده تبدیل کرده است. این دوگانگی، موتور محرکه کمدی فیلم است و لحظات درخشان بسیاری را خلق می‌کند. فضاسازی فیلم نیز با نمایش تفاوت میان جزیره دورافتاده و شهر شلوغ، به خوبی انجام شده است.

"دوقلوها" در ژانر کمدی-جنایی قرار می‌گیرد، اما تمرکز اصلی آن بر جنبه کمدی و روابط انسانی است. این فیلم با بهره‌گیری از موقعیت‌های ناشی از تفاوت‌های شخصیتی و ظاهری دوقلوها، فضایی سرخوشانه و سرگرم‌کننده ایجاد می‌کند. اگرچه عناصری از تعقیب و گریز و خلافکاری در داستان وجود دارد، اما ماهیت کلی فیلم، یک کمدی خانوادگی با رگه‌هایی از درام است که مخاطب را به هیچ وجه آزار نمی‌دهد.

تماشای "دوقلوها" به شما این امکان را می‌دهد که آرنولد شوارتزنگر را در قالبی متفاوت از فیلم‌های اکشنش ببینید و از توانایی‌های کمدی او شگفت‌زده شوید. همچنین، رابطه برادرانه و پر فراز و نشیب بین جولیس و وینسنت، به خوبی حس همدردی و همراهی را در مخاطب برمی‌انگیزد. فیلمنامه، ضمن حفظ ریتم مناسب، داستانی را پیش می‌برد که هم خنده‌دار است و هم احساسی.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند "معامله‌گری" (Trading Places) با بازی ادی مورفی و دن اکروید که در آن نیز شاهد تقابل شخصیت‌ها و موقعیت‌های کمدی هستیم، یا "بزرگ" (Big) با بازی تام هنکس که داستانی مشابه درباره فردی ناپخته در دنیای بزرگسالان را روایت می‌کند، و همچنین "مأموریت فضایی" (Innerspace) که کمدی علمی-تخیلی با مایه‌های مشابه است را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.