

None AKA: Otoboos The Bus
«اتوبوس» ساخته یدالله صمدی، اثری است که در دل روزهای جنگ، تصویری طنزآمیز و در عین حال تأملبرانگیز از جامعه ایران ارائه میدهد. این فیلم با بردن شخصیتها به سفری اجباری در اتوبوسی فرسوده، فرصتی برای نمایش تقابلها و تفاوتهای طبقاتی، فرهنگی و شخصیتی فراهم میآورد. روایت داستان، اگرچه در ابتدا ساده به نظر میرسد، اما با ورود شخصیتهای متنوع و شکلگیری موقعیتهای کمدی، عمق بیشتری پیدا میکند و به بستری برای نقد اجتماعی تبدیل میشود. صمدی با ظرافت، مشکلات و دغدغههای مردم را در قالب شوخیهای کلامی و موقعیتی به تصویر میکشد و از این طریق، مخاطب را با خود همراه میسازد. فیلمنامه «اتوبوس» با تکیه بر دیالوگهای صمیمی و فضاسازی مناسب، توانسته است تصویری باورپذیر از یک اتوبوس که نمادی از جامعه در حال حرکت است، ارائه دهد.
اگر به دنبال فیلمی ایرانی هستید که در کنار خنداندن مخاطب، او را به فکر فرو ببرد، «اتوبوس» انتخاب مناسبی است. این فیلم با بازیهای دلنشین بازیگرانی چون هادی اسلامی و مرتضی احمدی، و کارگردانی خوشپرداخت یدالله صمدی، تجربهای لذتبخش از سینمای کمدی-درام دهه شصت را به شما هدیه میدهد. ریتم مناسب و فضاسازی نوستالژیک فیلم، آن را به اثری تماشایی تبدیل کرده است که در گذر زمان همچنان جذابیت خود را حفظ کرده است.
نقاط قوت اصلی «اتوبوس» در فیلمنامه هوشمندانه و شخصیتپردازی قوی آن نهفته است. هر یک از مسافران اتوبوس، نماینده بخشی از جامعه هستند و موقعیتهای کمیک و دراماتیک فیلم از دل همین تفاوتها و برخوردها بیرون میآید. کارگردانی صمدی نیز در مدیریت این گروه بازیگران و حفظ انسجام روایت، ستودنی است. فیلمبرداری نیز در خدمت فضاسازی اثر قرار گرفته و حس سفر و دلتنگی را به خوبی منتقل میکند.
«اتوبوس» در ژانر کمدی-درام قرار میگیرد، اما به خوبی توانسته است از عناصر فیلمهای جادهای و حتی کمی اجتماعی بهره ببرد. این تلفیق ژانری، اثری را خلق کرده که هم سرگرمکننده است و هم پیامهای اجتماعی خود را به شکلی غیرمستقیم منتقل میکند. فضای فیلم، ترکیبی از شوخطبعیهای کلامی و موقعیتی با لحظات تأملبرانگیز است که آن را از کمدیهای صرف متمایز میسازد.
تماشای «اتوبوس» به شما این امکان را میدهد که نگاهی به سینمای ایران در دوران جنگ و همچنین نگاهی به جامعه آن دوران بیندازید. این فیلم با بهرهگیری از بازیگران توانمند و کارگردانی خلاقانه، توانسته است اثری به یاد ماندنی خلق کند که در عین سادگی، مفاهیم عمیقی را در خود جای داده است. «اتوبوس» نشان میدهد که چگونه میتوان با استفاده از ابزار کمدی، به مسائل اجتماعی پرداخت و مخاطب را به تفکر واداشت.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم فیلمهایی چون «اجارهنشینها» بهرام بیضایی، «مردی که موش شد» احمد رضا درویش، «دایره زنگی» پریسا بخت آور و همچنین «کلاه قرمزی و پسرخاله» ایرج طهماسب را نیز تماشا کنید که هر کدام به نوعی در ژانر کمدی و با نگاهی به جامعه موفق بودهاند.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.

پدر آن دیگری
2015

رز زرد
2003

Aparteman-e shomareh 13
1990

دو فیلم با یک بلیت
1991

2012

1985

بانوی من
2003

Kafsh-haye Mirza Norooz
1985

2023

2011

1991

خانه خراب
1975

شاید وقتی دیگر
1988

Akharin khoon
1994

تنوره دیو
1986

سفر
1995

2015

1981

گربه آوازه خوان
1991

دو نفر و نصفی
1991

2008

چنین کنند حکایتچنین کند حکایت
1977

زنگها
1986

تکیه بر باد
2000

1993

1995

رهایی
1972

میوه گناه
1970

چریکهی تارا
1979

1994

1985

مسافران مهتاب
1988

1993

کلاه قرمزی و پسرخاله
1995

گراند سینما
1989

بگذار زندگی کنم
1986

1987

2019

Apardı Sellər Saranı
1997

1998

پدر آن دیگری
2015

رز زرد
2003

Aparteman-e shomareh 13
1990

دو فیلم با یک بلیت
1991

2012

1985

بانوی من
2003

Kafsh-haye Mirza Norooz
1985

2023

2011

1991

خانه خراب
1975

شاید وقتی دیگر
1988

Akharin khoon
1994

تنوره دیو
1986

سفر
1995

2015

1981

گربه آوازه خوان
1991

دو نفر و نصفی
1991

2008

چنین کنند حکایتچنین کند حکایت
1977

زنگها
1986

تکیه بر باد
2000

1993

1995

رهایی
1972

میوه گناه
1970

چریکهی تارا
1979

1994

1985

مسافران مهتاب
1988

1993

کلاه قرمزی و پسرخاله
1995

گراند سینما
1989

بگذار زندگی کنم
1986

1987

2019

Apardı Sellər Saranı
1997

1998