

«تنوره دیو» ساخته کیانوش عیاری، بیش از آنکه قصهای درباره یک هیولای افسانهای باشد، تصویری تکاندهنده از مبارزهی انسان با طبیعت و تقدیر است. فیلمنامه با ظرافت، مشکلات یک روستای خشکزده و تلاش مذبوحانهی مردی را به تصویر میکشد که در برابر تشنگی و ناامیدی مقاومت میکند. شخصیت اصلی، با بازی درخشان جهانگیر الماسی، نمادی از ارادهی بشری در مواجهه با موانع غیرقابل عبور است و اسطورهی «دیو» در اینجا، بیشتر استعارهای از نیروهای طبیعت و یا حتی موانع درونی و بیرونی است که سد راه پیشرفت میشوند.
An Iranian villager wants to restore a nearby well in hopes of solving a water sortage, but is haunted by a local legend of a monster that drinks the wells dry.
«تنوره دیو» ساخته کیانوش عیاری، بیش از آنکه قصهای درباره یک هیولای افسانهای باشد، تصویری تکاندهنده از مبارزهی انسان با طبیعت و تقدیر است. فیلمنامه با ظرافت، مشکلات یک روستای خشکزده و تلاش مذبوحانهی مردی را به تصویر میکشد که در برابر تشنگی و ناامیدی مقاومت میکند. شخصیت اصلی، با بازی درخشان جهانگیر الماسی، نمادی از ارادهی بشری در مواجهه با موانع غیرقابل عبور است و اسطورهی «دیو» در اینجا، بیشتر استعارهای از نیروهای طبیعت و یا حتی موانع درونی و بیرونی است که سد راه پیشرفت میشوند.
اگر به دنبال فیلمی عمیق با فضاسازی قدرتمند و بازیهای تاثیرگذار هستید، «تنوره دیو» انتخابی شایسته است. این فیلم با ریتم آرام و فیلمبرداری حسابشده، بیننده را به دل کویر و دردهای مردمانش میبرد و تجربهای ملموس از تلاش برای بقا ارائه میدهد. کارگردانی عیاری در خلق فضایی وهمآلود و در عین حال واقعی، ستودنی است و شما را تا پایان با خود همراه میسازد.
قدرت اصلی فیلم در پرداختن به مضامین اجتماعی و انسانی در بستر یک قصهی بومی است. فیلمنامه از کلیشهها دوری کرده و با شخصیتپردازی قوی، به خصوص در مورد قهرمان داستان، احساس همذاتپنداری عمیقی را برمیانگیزد. بازیها، بهویژه نقشآفرینی جهانگیر الماسی و منیژه آغایی، به باورپذیری داستان افزوده و به فضاسازی ملموس فیلم کمک شایانی کردهاند. شاید ریتم کند فیلم برای برخی مخاطبان جذاب نباشد، اما این کندی بخشی از زبان سینمایی فیلم برای نمایش عمق مشکلات و فشارهای وارده بر شخصیتهاست.
«تنوره دیو» در ژانر درام اجتماعی قابل طبقهبندی است، اما با رگههایی از تعلیق و حتی عناصر نئورئالیسم. فیلم به دور از شعارزدگی، واقعیتهای تلخ زندگی روستایی در ایران دههی شصت را به تصویر میکشد و در عین حال، با استفاده از عناصر اسطورهای و فولکلور، به لایههای عمیقتری از روانشناسی انسان و مواجههی او با ترسها و ناامیدیها میپردازد. این ترکیب، اثری منحصر به فرد در سینمای ایران خلق کرده است.
«تنوره دیو» با نگاهی موشکافانه به مسائل اجتماعی و نمایش ارادهی انسان در برابر سختیها، تجربهای سینمایی غنی را به ارمغان میآورد. فیلمبرداری چشمنواز و بازیهای قدرتمند، در کنار کارگردانی دقیق کیانوش عیاری، این اثر را به یکی از ماندگارترین درامهای اجتماعی تاریخ سینمای ایران تبدیل کرده است. این فیلم نه تنها سرگرمکننده است، بلکه تفکربرانگیز نیز بوده و مخاطب را به تامل در مورد مسائل پیرامون خود وامیدارد.
اگر از فضای «تنوره دیو» و دغدغههای انسانی آن لذت بردید، تماشای فیلمهایی چون «باد صبا» (۱۳۷۵) بهرام بیضایی با نگاهی به زندگی مردم در شرایط سخت، «کیمیا» (۱۳۷۳) احمدرضا درویش که داستانی از تلاش برای بقا در شرایط دشوار را روایت میکند، و یا «گاو» (۱۳۴۸) داریوش مهرجویی که به مضامین مشابهی در روستایی دورافتاده میپردازد، خالی از لطف نخواهد بود.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.

کله سرخ
2017

به ترتیب یا بدون ترتیب؟
1981

دلهره
1962

هنگامه
1968

دزد سیاهپوش
1968

شیرک
1988

شبح کژدم
1987

2020

Kaghaz-Pareh Ha
2019

زندان زنان
2002

2008

در مسیر تندباد
1989

آبادان
2004

Akharin khoon
1994

روز باشکوه
1989

1999

افسانه ی آه
1991

1990

1998

چشمه
1972

پر پرواز
2000

ویلای ساحلی
2023

ساحره
1998
سفره ایرانی
2002

فرار از تله
1971

2019

شکار خاموش
1990

زنگها
1986

بیدار شو، آرزو!
2005

لنگرگاه
1989

Otoboos
1986

بودن یا نبودن
1998

آنسوی آتش
1987

نفرین
1973

1961

1989

2014

آبادانیها
1993

بگذار زندگی کنم
1986

دو نیمه سیب
1992

کله سرخ
2017

به ترتیب یا بدون ترتیب؟
1981

دلهره
1962

هنگامه
1968

دزد سیاهپوش
1968

شیرک
1988

شبح کژدم
1987

2020

Kaghaz-Pareh Ha
2019

زندان زنان
2002

2008

در مسیر تندباد
1989

آبادان
2004

Akharin khoon
1994

روز باشکوه
1989

1999

افسانه ی آه
1991

1990

1998

چشمه
1972

پر پرواز
2000

ویلای ساحلی
2023

ساحره
1998
سفره ایرانی
2002

فرار از تله
1971

2019

شکار خاموش
1990

زنگها
1986

بیدار شو، آرزو!
2005

لنگرگاه
1989

Otoboos
1986

بودن یا نبودن
1998

آنسوی آتش
1987

نفرین
1973

1961

1989

2014

آبادانیها
1993

بگذار زندگی کنم
1986

دو نیمه سیب
1992