Smash Palace

اگر به دنبال فیلمی هستید که در کنار روایت داستانی پرکشش، نگاهی عمیق به روانشناسی شخصیت‌ها و پیامدهای احساسات سرکوب‌شده داشته باشد، «اسمش پالاس» انتخابی عالی است. بازی درخشان برونو لارنس در نقش مردی درمانده و سرگردان، قلب تپنده‌ی این اثر است. فضاسازی خاص فیلم، با نمایش صحراهای وسیع و اوراق‌فروشی پر از آهن‌پاره‌های زنگ‌زده، به خوبی حس تنهایی و انزوا را منتقل می‌کند. این فیلم تجربه‌ای متفاوت و به‌یادماندنی از سینمای نیوزیلند ارائه می‌دهد.

قدرت اصلی «اسمش پالاس» در بازی طبیعی و تاثیرگذار برونو لارنس و کارگردانی هوشمندانه‌ی دونالدسون نهفته است. فیلمنامه بدون افت ریتم، احساسات متناقض شخصیت اصلی را به تصویر می‌کشد و تماشاگر را با او همذات‌پنداری یا قضاوت می‌کند. فیلمبرداری نیز به خوبی توانسته فضای خشن و در عین حال مالیخولیایی داستان را به تصویر بکشد. تنها نکته‌ای که ممکن است برای برخی تماشاگران چالش‌برانگیز باشد، تلخی و گاهی ناامیدی حاکم بر فضای فیلم است که البته بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت آن محسوب می‌شود.

«اسمش پالاس» را می‌توان ترکیبی موفق از ژانرهای درام روانشناختی و تریلر اجتماعی دانست. دونالدسون با موفقیت، عناصر ملودرام را با فضایی واقع‌گرایانه و گاهی خشن در هم آمیخته است. این فیلم یادآور برخی آثار موج نوی سینمای استرالیا و نیوزیلند در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی است که با نگاهی عریان به مسائل اجتماعی و فردی می‌پرداختند، اما «اسمش پالاس» با تمرکز بر فروپاشی یک خانواده، داستانی شخصی‌تر و دراماتیک‌تر را ارائه می‌دهد.

تماشای «اسمش پالاس» تجربه‌ای غنی از سینمای کمتر دیده‌شده‌ی نیوزیلند را به ارمغان می‌آورد. این فیلم با پرداختن به موضوعاتی چون غفلت، خشم، عشق از دست رفته و تلاش برای بقا، لایه‌های عمیقی از شخصیت آل شاو را آشکار می‌کند. فضاسازی منحصر‌به‌فرد و بازی قوی بازیگران، به خصوص برونو لارنس، از نقاط برجسته‌ی فیلم است که آن را در ذهن تماشاگر ماندگار می‌سازد. این اثر نشان می‌دهد که چگونه یک تراژدی شخصی می‌تواند به یک درام نفس‌گیر تبدیل شود.

اگر از فضای دراماتیک و شخصیت‌محور «اسمش پالاس» لذت بردید، تماشای فیلم‌هایی چون «بارفلی» (Barfly) با بازی درخشان میکی رورک، «خارج از آبی» (Out of the Blue) که آن هم نگاهی تلخ به زندگی دارد، یا «قانون جاذبه» (Laws of Gravity) که داستانی مشابه از تقلا برای بقا را روایت می‌کند، می‌تواند تجربه‌ی خوبی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.