Battletruck

اگر به دنبال یک فیلم اکشن علمی-تخیلی کلاسیک دهه هشتادی با فضایی پساآخرالزمانی هستید، «بتل‌تراک» می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد. این فیلم با وجود بودجه محدود، توانسته فضاسازی مناسبی ارائه دهد و صحنه‌های تعقیب و گریز با وسایل نقلیه دستکاری شده، هیجان‌انگیز از آب درآمده‌اند. بازی مایکل بک در نقش راننده تنها، قابل قبول است و فیلم به خوبی حس و حال دوران خود را به نمایش می‌گذارد.

قدرت اصلی «بتل‌تراک» در طراحی خلاقانه کامیون اصلی و صحنه‌های اکشن پر زد و خورد آن است. فیلمبرداری، به خصوص با توجه به زمان ساخت، کیفیت خوبی دارد و مناظر خشن و ویران‌شده استرالیا (که به جای آمریکا در فیلم به تصویر کشیده شده) به خوبی حس پساآخرالزمانی را منتقل می‌کنند. با این حال، شخصیت‌پردازی‌ها سطحی هستند و گاهی فیلمنامه دچار افت ریتم می‌شود.

«بتل‌تراک» در ژانر اکشن-ماجراجویی علمی-تخیلی قرار می‌گیرد و یکی از فیلم‌های متعدد دهه ۸۰ میلادی است که تحت تأثیر موفقیت «مکس دیوانه» (Mad Max) ساخته شدند. این فیلم، مانند بسیاری از آثار هم‌دوره‌اش، به تصویر کشیدن دنیایی پس از جنگ‌های ویرانگر و تلاش انسان‌ها برای بقا را در اولویت قرار می‌دهد. «بتل‌تراک» با وجود شباهت‌هایی که به «مکس دیوانه ۲» دارد، پیش از اکران آن فیلم ساخته شده و سبک بصری و داستان‌گویی خاص خود را دارد.

این فیلم به عنوان نماینده‌ای از سینمای علمی-تخیلی کم‌هزینه دهه ۸۰، ارزش تماشا کردن را دارد. «بتل‌تراک» با وجود نداشتن بودجه کلان، توانسته با خلاقیت در طراحی صحنه و لباس و همچنین اجرای خوب بدلکاری‌ها، تجربه‌ای سرگرم‌کننده را برای علاقه‌مندان به این سبک فراهم کند. فیلمبرداری کریس منگس، که بعدها برای فیلم «فرزندان مردان» اسکار گرفت، یکی از نقاط قوت برجسته آن است.

اگر از «بتل‌تراک» لذت بردید، احتمالاً از تماشای فیلم‌هایی مانند «مرگ‌دوم» (Death Race 2000) با فضای خشن و مسابقات مرگبارش، «اسپلیت سیکنْد» (Split Second) با اتمسفر تاریک و علمی-تخیلی‌اش، و «دووم‌دی» (Doomsday) که ترکیبی از اکشن و پساآخرالزمانی است، لذت خواهید برد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.