King Dave

تماشای «کینگ دیو» تجربه‌ای متفاوت در دنیای سینماست. اگر به دنبال فیلم‌هایی هستید که با فرمت‌های روایی غیرمتعارف و تکنیک‌های فیلمبرداری خلاقانه بازی می‌کنند، این اثر می‌تواند برایتان جذاب باشد. ایده فیلمبرداری در یک برداشت طولانی و پیوسته، چالشی بزرگ برای کارگردان و بازیگران بوده و نتیجه کار، اثری است که از لحاظ بصری و اجرایی، حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. تماشای این فیلم به کسانی که به دنبال کشف استعدادهای جدید در سینمای فرانسه زبان کانادا هستند و از آزمون و خطا در ژانرهای مختلف استقبال می‌کنند، توصیه می‌شود.

نقطه قوت اصلی «کینگ دیو» بدون شک در فرم بدیع و اجرای نفس‌گیر آن نهفته است. فیلمبرداری یک‌تکه و پیوسته، که حس حضور در صحنه را به تماشاگر منتقل می‌کند، یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این اثر است. بازی الکساندر گویته در نقش دیو نیز قابل توجه است؛ او توانسته شخصیتی پیچیده و گاه متناقض را به تصویر بکشد. با این حال، گاهی اوقات همین تمرکز بر فرم، باعث می‌شود تا فیلمنامه و عمق داستانی کمی تحت‌الشعاع قرار گیرد و برخی مخاطبان احساس کنند فیلم فاقد آن‌چنانی است که ادعا می‌کند.

«کینگ دیو» در ژانرهای درام و هیجان‌انگیز (Thriller) قرار می‌گیرد، اما با رویکردی متفاوت. این فیلم بیشتر به سمت درام روانشناختی و بررسی شخصیت سوق پیدا می‌کند تا یک تریلر صرف. ریتم فیلم با توجه به ماهیت تک‌برداشتی آن، سعی در حفظ کشش و پویایی دارد، اما گاهی اوقات این پیوستگی، به قیمت کند شدن روند اتفاقات تمام می‌شود. فضاسازی فیلم نیز با تکیه بر جزئیات بصری و بازی بازیگر، تلاش می‌کند تا حس و حال درونی شخصیت اصلی را به مخاطب منتقل کند.

این فیلم در اولین نگاه، جسارت کارگردان در انتخاب فرمت تک‌برداشتی و اجرای آن را به رخ می‌کشد. همچنین، تماشاگر با یکی از استعدادهای بازیگری سینمای کانادا، یعنی الکساندر گویته، آشنا می‌شود که توانسته نقشی چالش‌برانگیز را ایفا کند. «کینگ دیو» یک تمرین سینمایی درخشان در زمینه فیلمبرداری و کارگردانی است که می‌تواند الهام‌بخش فیلمسازان جوان باشد. این اثر نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با ابزارهای محدود و ایده‌های خلاقانه، تجربه‌ای متفاوت خلق کرد.

اگر از فرمت روایی خاص و شخصیت‌پردازی «کینگ دیو» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «پرندگان خارزار» (Birdman) به خاطر فرم تک‌برداشتی‌اش، «جاده مالهالند» (Mulholland Drive) به خاطر فضاسازی وهم‌آلود و پیچیدگی داستانی‌اش، و همچنین «در دره اِلا» (In the Valley of Elah) به خاطر پرداخت عمیق به شخصیت و درام انسانی‌اش را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.