Wonder Women

اگر به دنبال فیلمی هستید که ترکیبی از اکشن‌های دهه هفتادی، المان‌های ژانر وحشت و فضاهای داستانی خاص باشد، «واندر ویمن» می‌تواند گزینه‌ی جذابی باشد. فیلم با وجود امتیاز نه چندان بالای خود در آی‌ام‌دی‌بی، توانسته طرفدارانی را به دلیل منحصر به فرد بودن ایده و اجرای جسورانه‌اش پیدا کند. حضور نانسی کوان در نقش دکتر تسو، یکی از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شود و بازی او در کنار صحنه‌های اکشن و گاهی اغراق‌آمیز، تجربه‌ای سرگرم‌کننده را رقم می‌زند. این فیلم برای کسانی که از تماشای آثار سینمایی با سبک خاص و کمی «کالت» لذت می‌برند، انتخاب مناسبی است.

قدرت اصلی «واندر ویمن» در جسارت روایی و فضاسازی آن نهفته است. فیلم در تلاش است تا ژانرهای مختلف را با هم ترکیب کند و در این زمینه تا حدودی موفق عمل کرده است. ایده اصلی داستان، یعنی استفاده از زنان برای مقاصد شوم یک جراح پیوند عضو، پتانسیل بالایی برای خلق موقعیت‌های دراماتیک و هیجان‌انگیز داشته است. همچنین، موسیقی متن فیلم و طراحی صحنه، به خوبی توانسته‌اند اتمسفر فیلم‌های اکشن و گاهی گنگستری دهه ۷۰ را بازسازی کنند. با این حال، ضعف‌هایی در فیلمنامه و پرداخت شخصیت‌ها وجود دارد که ممکن است برای برخی مخاطبان آزاردهنده باشد.

«واندر ویمن» در فضایی بین ژانرهای اکشن، جنایی و وحشت سیر می‌کند. این فیلم را می‌توان در دسته‌ی فیلم‌های «دختران با اسلحه» (Girls with Guns) قرار داد که در دهه ۷۰ میلادی محبوبیت زیادی داشتند. با این حال، المان‌های پیوند اعضا و جراحی‌های غیرقانونی، بُعدی ترسناک و علمی-تخیلی به داستان اضافه کرده است. کارگردانی رابرت وینسنت اونیل، سعی در ایجاد تعلیق و هیجان داشته و در خلق صحنه‌های اکشن، از سبک فیلم‌های اکشن آن دوران الهام گرفته است. این فیلم بازتابی از فضای سینمای exploitation دهه ۷۰ است که اغلب به سراغ موضوعات جسورانه و گاهی بحث‌برانگیز می‌رفت.

تماشای «واندر ویمن» می‌تواند تجربه‌ای نوستالژیک و سرگرم‌کننده برای علاقه‌مندان به سینمای اکشن دهه ۷۰ باشد. این فیلم با ارائه‌ی داستانی خاص و شخصیت‌هایی به یاد ماندنی، به خصوص دکتر تسو، توانسته در میان آثار مشابه خود جایگاهی پیدا کند. اگرچه فیلم از نظر جلوه‌های ویژه یا فیلمنامه بی‌نقص نیست، اما انرژی و جسارت سازندگانش در خلق اثری متفاوت، قابل تقدیر است. این فیلم فرصتی است برای دیدن بازی نانسی کوان در نقشی متفاوت و آشنایی با یکی از آثار کمتر دیده‌شده اما خاص دهه ۷۰.

اگر از تماشای فیلم‌های اکشن با تم‌های خاص و فضاسازی دهه هفتادی لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «دکتر نو» (Dr. No) برای فضای جاسوسی و شرور زن قدرتمند، «مأموریت غیرممکن» (Mission: Impossible) سری کلاسیک برای اکشن‌های نفس‌گیر، یا «فرار بزرگ» (The Great Escape) برای حس ماجراجویی و گروهی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.