Vampires: Los Muertos

اگر از طرفداران پر و پا قرص ژانر وحشت و فیلم‌های خون‌آشامی هستید و به دنبال تجربه‌ای اکشن و تا حدی هیجان‌انگیز در این سبک می‌گردید، «ومپایرز: لس موئرتوس» می‌تواند انتخاب قابل قبولی باشد. فیلم با وجود نقاط ضعفش، لحظات سرگرم‌کننده‌ای را ارائه می‌دهد و تلاش می‌کند تا فضای فیلم اول را تا حدی بازسازی کند.

نقاط قوت فیلم عمدتاً در صحنه‌های اکشن و تلاش برای حفظ لحن فیلم اصلی خلاصه می‌شود. جان بون جووی، با وجود بازیگری که شاید در ابتدا چندان انتظار بالایی از او نمی‌رفت، در نقش شکارچی خون‌آشام، حضوری قابل قبول و تا حدی تاثیرگذار دارد. همچنین، فیلمبرداری و فضاسازی در برخی سکانس‌ها، حس و حال فیلم‌های اکشن-وحشت دهه ۹۰ را تداعی می‌کند.

این فیلم در ژانر اکشن-وحشت قرار می‌گیرد و تلاش می‌کند تا با تلفیق عناصر شکار خون‌آشام، نبردهای نفس‌گیر و کمی چاشنی ماوراءالطبیعه، مخاطب را سرگرم کند. «لس موئرتوس» سعی دارد تا ضمن وفاداری به ریشه‌های ژانر، رویکردی مدرن‌تر به داستان خون‌آشام‌ها داشته باشد، هرچند در اجرای آن کاملاً موفق نیست.

«ومپایرز: لس موئرتوس» با وجود انتقادات، توانسته در میان بخشی از مخاطبان، جایگاه خود را به عنوان یک فیلم سرگرم‌کننده و «لذت گناهکارانه» (guilty pleasure) پیدا کند. بازی جان بون جووی، صحنه‌های اکشن و وفاداری نسبی به جهان‌بینی فیلم اول، از جمله دلایلی است که این فیلم را برای برخی تماشاگران جذاب کرده است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «بلید» (Blade) با بازی وسلی اسنایپس را برای صحنه‌های اکشن خون‌آشامی، «از غروب تا طلوع» (From Dusk Till Dawn) برای تلفیق ژانر وحشت و اکشن با فضایی خاص، و «ون هلسینگ» (Van Helsing) را برای نبردهای حماسی با موجودات ماوراءالطبیعه تماشا کنید.

این فیلم دنباله‌ای بر «ومپایرز» (Vampires) محصول ۱۹۹۸ به کارگردانی جان کارپنتر است. اگرچه «لس موئرتوس» داستان خود را دارد، اما برای درک بهتر جهان و قواعد آن، تماشای فیلم اول «ومپایرز» پیش از این قسمت توصیه می‌شود.