The Public Enemy

تماشای «دشمن عمومی» تجربه‌ای است از سینمای کلاسیک که هنوز هم قدرت گیرافتادن مخاطب را دارد. جیمز کاگنی در نقشی که بعدها امضای او شد، می‌درخشد و انرژی خام و خشونت غیرقابل پیش‌بینی‌اش، تماشاگر را میخکوب می‌کند. صحنه معروف پرتغال، یکی از نمادین‌ترین لحظات تاریخ سینماست که نشان‌دهنده جسارت این فیلم در نمایش درگیری‌های شخصی و خشونت خانگی در آن دوران است. این فیلم، پنجره‌ای به دوران طلایی سینمای گنگستری و دورانی است که سینما در حال یافتن زبان صوتی خود بود.

قدرت اصلی فیلم در بازی نفس‌گیر جیمز کاگنی نهفته است؛ او شخصیتی را خلق کرده که همزمان ترسناک، کاریزماتیک و حتی تا حدی قابل همدردی است. کارگردانی ویلیام ا. ولمن، با ریتم تند و فضاسازی مناسب، حس تعلیق و خطر را به خوبی منتقل می‌کند. اگرچه فیلمنامه در برخی نقاط ممکن است کمی کلیشه‌ای به نظر برسد، اما شدت و حرارت بازی کاگنی و صحنه‌های به‌یادماندنی‌اش، این ضعف‌ها را پوشش می‌دهد. فیلمبرداری سیاه و سفید نیز به خوبی اتمسفر تیره و تار دنیای تبهکاران را به تصویر می‌کشد.

«دشمن عمومی» در کنار آثاری چون «سزار کوچک» (Little Caesar) و «صورت زخمی» (Scarface)، از پیشگامان اصلی ژانر گنگستری در سینمای آمریکا محسوب می‌شود. ظهور صدای دیالوگ در سینما، امکان خلق شخصیت‌های پیچیده‌تر و روایت داستان‌های جنایی را فراهم کرد و این فیلم یکی از اولین نمونه‌های موفق این روند است. این آثار نه تنها به محبوبیت ژانر گنگستری افزودند، بلکه تصویری واقع‌گرایانه (و گاه اغراق شده) از زندگی تبهکاران در دوران ممنوعیت الکل ارائه دادند.

این فیلم با معرفی جیمز کاگنی به عنوان یک ستاره‌ی سینما، میراثی ماندگار از خود بر جای گذاشت. او تصویری نو از گنگستر را به سینما آورد؛ نه یک تبهکار حرفه‌ای و باهوش، بلکه اوباشی خشن، بی‌رحم و با انگیزه‌های آنی. «دشمن عمومی» همچنین با صحنه‌های خشونت‌آمیز و جسورانه‌اش، تأثیر قابل توجهی بر سینمای پس از خود گذاشت و راه را برای فیلم‌های گنگستری بعدی هموار کرد.

اگر از تماشای «دشمن عمومی» و بازی خیره‌کننده جیمز کاگنی لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های کلاسیک گنگستری مانند «سزار کوچک» (Little Caesar) با بازی ادوارد جی. رابینسون و «صورت زخمی» (Scarface) محصول ۱۹۳۲ را نیز از دست ندهید. همچنین، «هیچ‌کس فرشته نیست» (Angels with Dirty Faces) با بازی کاگنی در نقشی متفاوت، می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.