Big City Blues

اگر به دنبال فیلمی کلاسیک و تاثیرگذار هستید که تصویری واقع‌گرایانه از زندگی در نیویورک دهه ۱۹۳۰ ارائه دهد، «بزرگ‌شهر آبی» انتخابی عالی است. این فیلم نه تنها به خاطر فضاسازی نوستالژیک و بازی‌های درخشانش، به‌خصوص از سوی جوآن بلوندل در نقش یک دختر نمایش، دیدنی است، بلکه به دلیل روایت پرکشش و ریتم مناسبی که دارد، مخاطب را تا انتها با خود همراه می‌کند. کارگردانی مروین لروی، که بعدها آثار ماندگاری چون «من یک قاتل زنجیره‌ای اعتراف می‌کنم» را ساخت، در این فیلم نیز به خوبی قابل لمس است و تجربه‌ای سینمایی از دوران طلایی هالیوود را به ارمغان می‌آورد.

قدرت اصلی «بزرگ‌شهر آبی» در نمایش صادقانه و بدون پرده‌ی آن از جنبه‌های مختلف جامعه‌ی آن دوران است. فیلم به خوبی توانسته است هم جنبه‌های فریبنده و هم جنبه‌های تاریک و خطرناک نیویورک را به تصویر بکشد. بازی اریک لیندن در نقش جوانی ساده و فریب‌خورده، باورپذیر از آب درآمده و جوآن بلوندل نیز با حضوری پرانرژی، نقشی کلیدی ایفا می‌کند. فیلمبرداری و طراحی صحنه نیز به خوبی توانسته‌اند اتمسفر دهه ۱۹۳۰ را بازسازی کنند و حس غرق شدن در آن دوران را به بیننده منتقل نمایند.

«بزرگ‌شهر آبی» در ژانر کمدی-درام طبقه‌بندی می‌شود، اما به نظر می‌رسد رگه‌های درام و حتی جنایی آن قوی‌تر از بخش کمدی است. این فیلم در دوران پیشاکد (Pre-Code) هالیوود ساخته شده، دورانی که قوانین سخت‌گیرانه‌ی سانسور هنوز به طور کامل اعمال نمی‌شد و فیلم‌ها جسورانه‌تر به موضوعات اجتماعی و اخلاقی می‌پرداختند. این آزادی نسبی، به فیلم اجازه داده تا تصویری واقع‌گرایانه‌تر و گاه تلخ‌تر از واقعیت‌های شهری ارائه دهد که در فیلم‌های دوران بعدی کمتر دیده می‌شود.

تماشای «بزرگ‌شهر آبی» فرصتی است برای آشنایی با یکی از کارگردانان برجسته دوران اولیه هالیوود، مروین لروی، و درک بهتر فضای سینمای آن دوران. همچنین، این فیلم به خاطر حضور بازیگرانی چون جوآن بلوندل و حتی هامفری بوگارت در نقش‌های کوتاه و کمتر دیده شده، ارزشمند است. این اثر، تصویری از جامعه‌ی آمریکا در دوران رکود اقتصادی است که فراتر از کلیشه‌ها، به تضادهای طبقاتی و تلاش برای بقا می‌پردازد و می‌تواند دیدگاه عمیق‌تری نسبت به آن دوره تاریخی به بیننده بدهد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «خیابان گرگ» (Street of Chance) محصول ۱۹۳۰ که آن هم به زندگی در شهر بزرگ و چالش‌های آن می‌پردازد، یا «پلک‌زدن در جهنم» (The Tarnished Angels) ساخته‌ی داگلاس سیرک را تماشا کنید که در فضایی مشابه، به سرنوشت شخصیت‌ها در مواجهه با رویاهایشان می‌پردازد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.