Poltergeist II: The Other Side

اگر از طرفداران ژانر وحشت دهه هشتاد هستید و به دنبال تجربه‌ای نوستالژیک با المان‌های کلاسیک این ژانر می‌گردید، «پلیترgeist II» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این فیلم با وجود ضعف‌هایی که دارد، در فضاسازی و ایجاد تعلیق موفق عمل می‌کند و بازی‌های خوب بازیگران اصلی، به‌خصوص جولیان بک در نقش کشیش کین، به جذابیت آن افزوده است. دیدن این قسمت می‌تواند برای درک کامل‌تر دنیای «پلیترgeist» خالی از لطف نباشد.

قوت اصلی فیلم در شخصیت‌پردازی شرورانه کشیش کین و نمایش بصری اوست که توانسته ترس و دلهره را به خوبی منتقل کند. همچنین، تلاش فیلم برای بسط دادن دنیای ماوراءالطبیعه و معرفی مفاهیم جدید، قابل تقدیر است، هرچند که اجرای آن می‌توانست بهتر باشد. بازی بازیگران کودک، به‌خصوص هدر اوروک در نقش کارولین، همچنان نقطه قوت خانواده فری‌لینگ محسوب می‌شود.

«پلیترgeist II» در ژانر وحشت ساخته شده و سعی دارد با تکیه بر عناصر ماوراءالطبیعه و ترس‌های روانی، مخاطب را درگیر کند. این فیلم ادامه مستقیمی بر قسمت اول است و همان خط داستانی خانواده فری‌لینگ را پیگیری می‌کند، اما سعی در ارائه تهدیدی تازه و متفاوت دارد. فیلمبرداری و طراحی صحنه نیز تلاش می‌کنند تا فضایی وهم‌آلود و ترسناک را برای مخاطب تداعی کنند.

این فیلم در زمان اکران خود توانست با معرفی یک شخصیت منفی جدید و قدرتمند، به ترس‌های مخاطبانش عمق بیشتری ببخشد. همچنین، با وجود اینکه به اندازه قسمت اول موفق نبود، اما توانست مخاطبان وفادار خود را حفظ کرده و به بخشی از تاریخ سینمای وحشت دهه هشتاد تبدیل شود. تاثیر شخصیت کشیش کین بر سینمای وحشت و الهام‌بخشی آن به آثار بعدی، از دستاوردهای این فیلم محسوب می‌شود.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «The Conjuring» (احضار روح) را برای فضاسازی مشابه و «Insidious» (توطئه آمیز) را برای درک عمیق‌تر از دنیای ارواح و جن‌گیران تماشا کنید. همچنین، «Poltergeist» (۱۹۸۲) قسمت اول این مجموعه را برای درک کامل داستان از دست ندهید.

این فیلم دومین قسمت از سه‌گانه «پلیترgeist» است. برای درک بهتر داستان، ابتدا فیلم «Poltergeist» (۱۹۸۲) و سپس این قسمت، «Poltergeist II: The Other Side» (۱۹۸۶) را تماشا کنید.