

None AKA: Enteha-ye ghodrat The End of the Power
«انتهای قدرت» ساخته کریم آتشی، فیلمی است که در زمان خود کوشیده تا به موضوعات اجتماعی و خانوادگی بپردازد، اما در اجرا با چالشهای جدی روبرو است. روایت فیلم گاهی دچار افت و خیز میشود و انسجام لازم را ندارد. این اثر تلاش میکند تا تصویری از درگیریهای درونی و بیرونی شخصیتها ارائه دهد، اما عمق کافی در پرداخت این مسائل دیده نمیشود. فیلمنامه فاقد پیچیدگیهای لازم است و برخی از گرههای داستانی به شکلی سطحی باز میشوند. با این حال، در دل این روایت، تلاشهایی برای به تصویر کشیدن معضلات اخلاقی و پیامدهای آن دیده میشود که شاید برای برخی مخاطبان جذاب باشد.
اگر به دنبال تماشای تجربههای سینمایی متفاوت و گاهی غیرمتعارف در سینمای ایران هستید، «انتهای قدرت» میتواند گزینهای باشد. این فیلم با وجود ضعفهایش، در فضاسازی و پرداخت برخی صحنهها، سعی در ایجاد حسی نوستالژیک دارد. بازیگران باتجربهای چون شهلا ریاحی و شاهرخ وثوقی در این اثر حضور دارند که تلاش کردهاند تا به شخصیتهای خود جان ببخشند. تماشای این فیلم برای علاقهمندان به بررسی سیر تحول سینمای ایران در دهههای گذشته، میتواند دیدنی باشد، به خصوص برای درک چالشهای تولید در آن دوره.
نقطه قوت اصلی فیلم را میتوان در حضور بازیگران پیشکسوت و تلاش آنها برای ارائه تصویری باورپذیر از شخصیتهایشان دانست. شهلا ریاحی و شاهرخ وثوقی با سابقهی درخشان خود، بار اصلی بازی فیلم را به دوش میکشند. همچنین، کارگردانی کریم آتشی در برخی سکانسها، به خصوص در فضاسازی و ایجاد حس تعلیق، قابل توجه است. با این حال، فیلمنامه و ریتم کلی اثر، نقاط ضعفی هستند که نمیتوان از آنها چشمپوشی کرد و ممکن است تماشای فیلم را برای برخی خستهکننده کند.
تعیین ژانر دقیق برای «انتهای قدرت» دشوار است. این فیلم را میتوان در دسته فیلمهای اجتماعی-خانوادگی قرار داد که به معضلات و روابط انسانی میپردازد. این اثر تلاش میکند تا با رویکردی واقعگرایانه، به چالشهای پیش روی شخصیتها بپردازد، اما در عمل، به دلیل ضعف در فیلمنامه و کارگردانی، نتوانسته است به عمق مورد انتظار دست یابد. فقدان یک ژانر مشخص، گاهی باعث سردرگمی مخاطب در درک هدف اصلی فیلم میشود.
تماشای «انتهای قدرت» میتواند تجربهای از سینمای ایران در دههی هفتاد شمسی را به شما بدهد؛ دورهای که فیلمسازان در تلاش بودند تا با بودجههای محدود، داستانهای متفاوتی را روایت کنند. این فیلم، با وجود تمام کاستیهایش، گواهی بر این تلاشهاست. بیننده میتواند با تماشای این اثر، با سبک بازیگری و فضای سینمای آن دوران آشنا شود و همچنین، شاهد حضور بازیگرانی باشد که در آثار دیگرشان درخشیدهاند. این فیلم، اگرچه در گیشه موفق نبوده، اما بخشی از تاریخ سینمای ایران را نمایندگی میکند.
اگر از تماشای فیلمهایی با فضای اجتماعی و بازیهای دراماتیک لذت بردید، پیشنهاد میکنیم آثار دیگری چون «خانه پدری» کیانوش عیاری، «قرمز» فریدون جیرانی و «اعتراف» مجید توکلی را نیز ببینید تا با طیف وسیعتری از این گونه سینمایی آشنا شوید.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
01995

1989

آسمون بی ستاره
1971

دت یعنی دختر
1995

2014

دلهای بیآرام
1971

Alo! Alo! Man Juju-am
1995

1995
02020

جهنم سبز
1995

1953

خانه خراب
1975

گلنار
1989

How Much You Want to Cry 2 ?
2022

پشت پرده مه
1960

2008

شبگرد
2024

خوابهای طلايی
1951

به خاطر هانیه
1995

1990

1988
01956

سفر
1995

افسانه ی آه
1991

1993

1995

نیش
1995

کیمیا
1995

2014

1995

دنیای پرامید
1969

درشکه چی
1971

دختر شيطان
2019

1995

کاکادو
1995

آرزوی بزرگ
1995

بایسیکلران
1989

1989

جهان پهلوان
1966

1995
01995

1989

آسمون بی ستاره
1971

دت یعنی دختر
1995

2014

دلهای بیآرام
1971

Alo! Alo! Man Juju-am
1995

1995
02020

جهنم سبز
1995

1953

خانه خراب
1975

گلنار
1989

How Much You Want to Cry 2 ?
2022

پشت پرده مه
1960

2008

شبگرد
2024

خوابهای طلايی
1951

به خاطر هانیه
1995

1990

1988
01956

سفر
1995

افسانه ی آه
1991

1993

1995

نیش
1995

کیمیا
1995

2014

1995

دنیای پرامید
1969

درشکه چی
1971

دختر شيطان
2019

1995

کاکادو
1995

آرزوی بزرگ
1995

بایسیکلران
1989

1989

جهان پهلوان
1966

1995