Mahkum

اگر به دنبال تجربه‌ای از سینمای کلاسیک ترکیه با چاشنی درام، اکشن و کمی ماجراجویی هستید، «محکوم» می‌تواند گزینه‌ی جالبی باشد. حضور جُونِیت آرکین، ستاره‌ی سینمای اکشن ترکیه، به عنوان کارگردان و بازیگر اصلی، نویدبخش سکانس‌های پرتحرکی است، هرچند که نباید انتظار فیلمی صرفاً اکشن را داشت. این فیلم برای کسانی که به قصه‌هایی با محوریت وفاداری، فداکاری و تقابل با نیروهای بیرونی و درونی علاقه‌مندند، جذاب خواهد بود.

قدرت اصلی فیلم در پرداختن به رابطه‌ی برادرانه و وفاداری میان یعقوب و صالح نهفته است. آرکین تلاش کرده تا با ایجاد فضایی پرتنش، حس تعلیق را حفظ کند. با این حال، فیلمنامه در برخی نقاط دچار افت ریتم شده و پرداخت شخصیت‌ها می‌توانست عمیق‌تر باشد. فیلمبرداری و فضاسازی فیلم، با توجه به سال ساخت، قابل قبول است اما شاید برای مخاطب امروزی، کهنه‌تر از حد انتظار به نظر برسد.

«محکوم» در ژانر درام، عاشقانه و ماجراجویی قرار می‌گیرد. این ترکیب ژانری، به فیلم اجازه می‌دهد تا هم به جنبه‌های احساسی رابطه‌ی شخصیت‌ها بپردازد و هم مخاطب را با موقعیت‌های پرهیجان همراه کند. اما غالباً، وزن درام و تقابل‌های اخلاقی، بر جنبه‌های عاشقانه و ماجراجویانه ارجحیت دارد و فیلم بیشتر در دسته‌بندی درام‌های اجتماعی و خانوادگی با رگه‌های اکشن قرار می‌گیرد.

تماشای «محکوم» فرصتی است برای آشنایی با یکی از آثار سینمای ترکیه در دهه‌ی ۸۰ میلادی و شناخت سبک کارگردانی و بازیگری جُونِیت آرکین. این فیلم می‌تواند تجربه‌ای نوستالژیک برای علاقه‌مندان به سینمای کلاسیک و قصه‌هایی با مایه‌های اخلاقی و انسانی باشد. همچنین، درک بهتر تفاوت‌ها و شباهت‌های سینمای ترکیه با سینمای منطقه‌ی خاورمیانه، از دیگر دستاوردهای تماشای این اثر است.

اگر از فضای «محکوم» و تقابل‌های برادرانه‌اش لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «یوسف و زلیخا» (۱۹۶۸) ساخته‌ی همین کارگردان را برای درک بهتر سبک او، و همچنین درام‌های اجتماعی با محوریت وفاداری و تقابل با خلافکاران را در سینمای ایران یا ترکیه دنبال کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.