The Black Scorpion

اگر دلتان برای فیلم‌های علمی-تخیلی کلاسیک دهه‌ی ۵۰ تنگ شده و از تماشای هیولاهای غول‌پیکر که شهرهای بزرگ را تهدید می‌کنند لذت می‌برید، «عقرب سیاه» گزینه‌ی مناسبی است. این فیلم با جلوه‌های ویژه‌ی استاپ‌موشن خود که در زمان خود چشمگیر بوده، تجربه‌ای نوستالژیک و هیجان‌انگیز را ارائه می‌دهد.

قدرت اصلی فیلم در جلوه‌های ویژه‌ی آن نهفته است. انیمیشن استاپ‌موشن عقرب‌ها، به‌ویژه در نماهای نزدیک و هنگام حمله، حس ترس و انزجار را به خوبی منتقل می‌کند. با وجود ریتم گاه کند و فیلمنامه‌ای که شاید درام عمیقی نداشته باشد، اما حضور این هیولاهای ترسناک و فضاسازی اتمسفریک فیلم، آن را از بسیاری آثار هم‌ژانر خود متمایز می‌کند.

«عقرب سیاه» یکی از آثار برجسته‌ی ژانر علمی-تخیلی و وحشت دوران جنگ سرد است؛ دورانی که ترس از بمب اتمی و فجایع طبیعی، الهام‌بخش خلق هیولاهای غول‌پیکر در سینما شد. این فیلم با الهام از آثاری چون «آن‌ها» (Them!)، تصویری از ترس انسان در برابر نیروهای غیرقابل کنترل طبیعت و موجودات ناشناخته را به تصویر می‌کشد.

این فیلم به خاطر جلوه‌های استاپ‌موشن خیره‌کننده‌اش که توسط هنرمندان بزرگی چون ویلیس اوبرایان و پیت پترسون ساخته شده، ارزش دیدن دارد. همچنین، بازی خوب بازیگران اصلی، خصوصاً ریچارد دنینگ و مارا کوردی، به باورپذیری داستان کمک شایانی کرده است. تماشای «عقرب سیاه» یادآور دوران طلایی جلوه‌های ویژه‌ی عملی و خلاقیت در ساخت فیلم‌های ژانر وحشت است.

اگر از تماشای «عقرب سیاه» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های کلاسیک هیولایی دیگری مانند «هیولای فرازمینی» (The Beast from 20,000 Fathoms) و «غول‌های پرنده» (The Giant Claw) را نیز از دست ندهید، چرا که همگی در فضاسازی و خلق هیولاهای غول‌پیکر تبحر دارند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.