That's That!

اگر از طرفداران دوآتشه لورل و هاردی هستید و به دنبال کشف زوایای کمتر دیده‌شده از دنیای این دو کمدین افسانه‌ای می‌گردید، «اونم همین بود!» ارزش تماشا کردن را دارد. این فیلم فرصتی است برای دیدن لحظات نابی که معمولاً در نسخه نهایی فیلم‌ها دیده نمی‌شوند؛ از جملات بداهه و خنده‌های ناگهانی گرفته تا اشتباهات بامزه‌ای که در نهایت به بخشی از جذابیت کارنامه این زوج تبدیل شده‌اند. این اثر، تجربه‌ای متفاوت از تماشای فیلم‌های لورل و هاردی ارائه می‌دهد و بیشتر به مستند یا یادگاری شخصی شبیه است تا یک کمدی استاندارد.

قوت اصلی «اونم همین بود!» در نادر بودن و جنبه‌ی یادگاری آن نهفته است. این فیلم به خودی خود دارای فیلمنامه یا کارگردانی مشخصی نیست، بلکه ترکیبی از خارج از کات‌ها و گاف‌هایی است که ارزش اصلی‌اش را برای مجموعه‌داران و علاقه‌مندان جدی لورل و هاردی حفظ می‌کند. ریتم فیلم گاهی نامنظم است و صداگذاری‌های اضافه شده، ممکن است برای بیننده‌ی عادی کمی گیج‌کننده باشد، اما همین نارسایی‌ها بخشی از جذابیت آن برای کسانی است که می‌خواهند پشت صحنه کمدی کلاسیک را ببینند.

این فیلم در ژانر کمدی کوتاه قرار می‌گیرد، اما با کمدی‌های معمول لورل و هاردی تفاوت اساسی دارد. «اونم همین بود!» یک «بایگانی از لحظات» است که به جای روایت داستانی منسجم، بر جمع‌آوری اشتباهات و بداهه‌پردازی‌ها تمرکز دارد. این رویکرد، آن را در دسته‌بندی فیلم‌های تجربی یا خاص قرار می‌دهد که هدفشان بیشتر سرگرم کردن و یادآوری خاطرات برای بازیگران و عوامل بوده تا ارائه یک تجربه سینمایی کامل برای عموم.

تماشای «اونم همین بود!» به شما امکان می‌دهد تا با جنبه‌های کمتر دیده‌شده‌ای از فرایند تولید فیلم‌های کمدی صامت و اوایل دوران فیلم ناطق آشنا شوید. این اثر، تصویری از تلاش‌ها، خنده‌ها و اشتباهات بازیگرانی را به نمایش می‌گذارد که هر کدام به تنهایی اسطوره‌های کمدی بوده‌اند. درک اینکه چگونه لحظات «شکست» می‌توانند به بخشی از جذابیت یک اثر تبدیل شوند، یکی از دستاوردهای تماشای این فیلم کوتاه است.

اگر از تماشای «اونم همین بود!» و کشف لحظات ناب پشت صحنه لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثار دیگر لورل و هاردی مانند «پسری از سیسیل» (Sons of the Desert) یا «کله‌پا» (Block-Heads) را که دارای فیلمنامه و ساختار کمدی قوی‌تری هستند، ببینید. همچنین، تماشای فیلم‌های کوتاه کمدی چارلی چاپلین یا باستر کیتون می‌تواند تجربه‌ی مشابهی از کمدی کلاسیک را برایتان رقم بزند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.