The Tree in a Test Tube

تماشای این فیلم کوتاه بیش از هر چیز برای طرفداران دوآتشه لورل و هاردی جذاب خواهد بود. دیدن این زوج کمدی محبوب، آن هم در رنگ و در یکی از معدود آثار رنگی آن‌ها، تجربه‌ای نوستالژیک و ارزشمند است. علاوه بر این، «درخت در لوله آزمایش» یک پنجره کوچک به دوران جنگ جهانی دوم و تبلیغات دولتی آن زمان باز می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه حتی مسائل علمی و صنعتی نیز با رویکردی سرگرم‌کننده (هرچند نه چندان موفق) به مخاطب عرضه می‌شدند.

قدرت اصلی فیلم در حضور لورل و هاردی و جنبه‌ی تاریخی آن نهفته است. دیدن آن‌ها در قاب رنگی، حتی در سکانس‌های کوتاه و با دیالوگ‌های محدود، برای علاقه‌مندان به تاریخ سینمای کمدی غنیمت است. با این حال، نباید انتظار یک کمدی کامل از لورل و هاردی را داشت؛ چرا که فیلم در درجه اول یک مستند تبلیغاتی است و حضور آن‌ها بیشتر جنبه نمایشی و تزئینی دارد. روایت پیتر اسمیت گاهی خشک و آموزشی است و ریتم فیلم ممکن است برای برخی مخاطبان کند به نظر برسد.

این فیلم در ژانر مستند کوتاه تبلیغاتی قرار می‌گیرد. در دوران جنگ، ساخت چنین فیلم‌هایی برای توجیه و تشویق مردم به حفظ منابع، همبستگی ملی و درک اهمیت صنایع مختلف، امری رایج بود. «درخت در لوله آزمایش» نمونه‌ای از این تولیدات است که سعی دارد با استفاده از چهره‌های محبوب، پیام خود را مؤثرتر منتقل کند. فیلمبرداری رنگی در آن زمان یک نوآوری محسوب می‌شد که به جذابیت بصری اثر افزوده است.

با تماشای «درخت در لوله آزمایش» می‌توانید با یکی از معدود آثار رنگی استن لورل و اولیور هاردی آشنا شوید و نگاهی گذرا به تبلیغات دوران جنگ جهانی دوم بیندازید. این فیلم به شما نشان می‌دهد که چگونه موضوعات علمی و صنعتی می‌توانستند در قالب‌های رسانه‌ای گوناگون، از جمله فیلم‌های کوتاه، به جامعه معرفی شوند و همچنین اهمیت منابع طبیعی مانند چوب را یادآوری می‌کند.

اگر از این فیلم به خاطر حضور لورل و هاردی و فضای نوستالژیکش لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های کوتاه دیگر این زوج کمدی مانند «The Music Box» یا «Babes in Toyland» را نیز تماشا کنید که طنز کلاسیک آن‌ها را به نمایش می‌گذارند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.