Popeye opens a diner; Bluto pulls one up right across the street. Wimpy comes along, and they compete for his business. The competition escalates, until finally they are throwing things at each other; Wimpy stands between them and snags a complete meal from the stream of objects passing overhead. Another spinach-free Popeye. AKA: Spree Lunch Spree Lunch
«ناهار اسپری» (Spree Lunch) در سال ۱۹۵۷، روایتی کمدی از رقابت میان پاپای و بلوتو، دو صاحب رستوران است که درست روبروی هم مغازه باز میکنند. این انیمیشن کوتاه، با محوریت شخصیت همیشه گرسنه «ویمپى»، موقعیتهای طنزآمیزی را خلق میکند. فیلمنامه، با اتکا به شوخیهای بصری و موقعیتهای اغراقآمیز، نمایشگر جدالی است که در نهایت به یک «جنگ غذا» تبدیل میشود. تقابل این دو شخصیت، یادآور فضای کلاسیک کارتونهای پاپای است، اما رویکرد سازندگان به سمت خلق موقعیتهای خندهدار سریعتر و بیپردهتر پیش رفته است.
اگر به دنبال یک انیمیشن کوتاه و سرگرمکننده هستید که بتواند لبخند را بر لبان شما بنشاند، «ناهار اسپری» انتخاب مناسبی است. این اثر، با بهرهگیری از شخصیتهای محبوب پاپای و بلوتو و درگیر کردن آنها در یک رقابت رستورانداری، لحظات شاد و پرانرژی را ارائه میدهد. فضاسازی کارتون، با وجود سادگی، به خوبی حس و حال رقابت را منتقل میکند و ریتم تند آن، هیچ فرصتی برای خستگی مخاطب باقی نمیگذارد.
قدرت اصلی «ناهار اسپری» در نمایش خلاقانه رقابت است. کارگردانی، با استفاده از حرکات اغراقآمیز و پرتاب اشیاء، صحنههایی پر از هیجان و خنده را خلق کرده است. بازی صداپیشگان نیز، به ویژه در به تصویر کشیدن شخصیتهای کلاسیک پاپای و بلوتو، قابل توجه است. هرچند فیلمنامه ممکن است عمق زیادی نداشته باشد، اما در فضاسازی کمدی و خلق موقعیتهای غیرمنتظره، بسیار موفق عمل کرده است.
این انیمیشن کوتاه در ژانر کمدی و با چاشنی اکشن (به شکل مبارزات کارتونی) ساخته شده است. «ناهار اسپری» جزو آثار اواخر دوره تولید کارتونهای پاپای توسط Famous Studios محسوب میشود. در این دوره، با وجود کاهش بودجهها، تلاش بر حفظ جذابیتهای بصری و کمدی کلاسیک بود، هرچند گاهی از خلاقیتهای دوره فلیشر فاصله گرفته بود. این فیلم، نمونهای از تلاش برای ارائه سرگرمی خالص و بدون پیچیدگیهای داستانی است.
تماشای «ناهار اسپری» تجربهای لذتبخش از نوستالژی و کمدی کلاسیک انیمیشن را به همراه دارد. این اثر، با نمایش رقابتی بیرحمانه اما در نهایت بیضرر، یادآور روزهایی است که انیمیشنها صرفاً برای سرگرمی ساخته میشدند. شخصیت ویمپى، با گرسنگی سیریناپذیر و جملات بهیادماندنیاش، نقش کلیدی در پیشبرد داستان و خلق موقعیتهای طنزآمیز ایفا میکند.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم انیمیشنهای کوتاه دیگر پاپای از دوره Famous Studios مانند «Penny Antics» و «Cuskomers Wanted» را نیز تماشا کنید. همچنین، اگر به دنبال کمدیهای کارتونی کلاسیک با شخصیتهای نمادین هستید، آثار کوتاه میکی ماوس از دیزنی یا کارتونهای لونی تونز نیز میتوانند گزینههای جذابی باشند.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
1954
1951
1943
1948
1950
1955
1949
1956
1951
1950
1956
1948
1949
1942
1947
1953
1950
1948
1949
1943
1942
1954
1947
Disguise The Limit
1960
1951
1948
1956
1940
1942
1948
1947
1952
1949
1944
1946
1950
1948
1954
1950
1949
1954
1951
1943
1948
1950
1955
1949
1956
1951
1950
1956
1948
1949
1942
1947
1953
1950
1948
1949
1943
1942
1954
1947
Disguise The Limit
1960
1951
1948
1956
1940
1942
1948
1947
1952
1949
1944
1946
1950
1948
1954
1950
1949
