

The boys are taking Olive on a picnic. It's April 1, and Bluto plays a series of "jokes" on Popeye, though of course they go beyond the bounds of acceptability, particularly once they get to the picnic grounds; Bluto puts gasoline on the fire he asks Popeye to light and swaps a beehive for the lemonade. Bluto then launches a cruel joke against Olive and frames Popeye. The capper: he replaces Popeye's spinach with a joke can, and runs off with Olive for some canoeing. But Popeye gets the last laugh with an inflatable sea monster. AKA: Cookin' with Gags Cookin' with Gags
«کُوکین ویت گاگز» (Cookin' with Gags)، انیمیشنی کوتاه از سال ۱۹۵۵، داستانی آشنا از رقابتهای پویا و بلاتو بر سر دل اولیو اویل را در قالب یک پیکنیک بهاری و دروغ اول آوریل روایت میکند. در این قسمت، بلاتو با شوخیهای بدخواهانه و آزاردهندهاش، سعی در خراب کردن روز برای پاپای و اولیو دارد. فیلمنامه، با وجود سادگی، ریتم خوبی دارد و موقعیتهای کمدی را به خوبی پیش میبرد، هرچند گاهی اوقات شدت شوخیهای بلاتو از حد معمول فراتر رفته و به سمت خشونت میگراید. این انیمیشن، مانند بسیاری از آثار پاپای، بر تعامل شخصیتها و موقعیتهای اغراقآمیز تکیه دارد.
اگر به دنبال یک انیمیشن کمدی کلاسیک با شخصیتهای دوستداشتنی و موقعیتهای پرهیجان هستید، «کُوکین ویت گاگز» انتخاب مناسبی است. این اثر، با نمایش طنزآمیز شوخیهای اول آوریل و تقابل همیشگی پاپای و بلاتو، میتواند لحظات سرگرمکنندهای را برای علاقهمندان به انیمیشنهای قدیمی فراهم کند. دیدن تلاشهای بلاتو برای فریب دادن پاپای و البته، انتقام نهایی او، لذتبخش است.
بزرگترین نقطه قوت این انیمیشن کوتاه، شخصیتپردازی بلاتو و اجرای پرانرژی شوخیهای اوست. بلاتو در این قسمت، حضوری پررنگ دارد و با شیطنتها و بدجنسیهایش، موتور محرکه کمدی فیلم میشود. از سوی دیگر، گاهی اوقات فیلمنامه در خلق موقعیتهای خلاقانه و غیرقابل پیشبینی دچار تکرار میشود و شوخیهای بلاتو ممکن است برای برخی بینندگان، کمی آزاردهنده تلقی شود. با این حال، پایانبندی انیمیشن، جبرانکننده این ضعفهاست.
«کُوکین ویت گاگز» در ژانر انیمیشن کوتاه کمدی دستهبندی میشود. این فیلم بخشی از مجموعه بلندبالای شخصیت پاپای ملوان است که در استودیوهای مختلفی تولید شده. آثار این دوره، که توسط Famous Studios ساخته شدهاند، غالباً ریتمی سریع و شوخیهای فیزیکی را در اولویت قرار میدهند و فضاسازی متفاوتی نسبت به آثار اولیه فلایشر دارند. این انیمیشن، نماینده خوبی از کمدیهای پر زد و خورد و کارتونی دهه ۵۰ میلادی است.
با تماشای «کُوکین ویت گاگز»، تجربهای از طنز کلاسیک کارتونی و شخصیتپردازیهای اغراقشده به دست میآورید. این اثر، نگاهی به سنتهای اول آوریل و چگونگی تبدیل آن به موقعیتهای کمدی در دنیای انیمیشن دارد. همچنین، با تماشای این فیلم، با یکی دیگر از ماجراهای پاپای، اولیو و بلاتو آشنا میشوید که مملو از حرکات فیزیکی و شوخیهای ناگهانی است.
اگر از این انیمیشن لذت بردید، پیشنهاد میکنیم انیمیشنهای کوتاه دیگری از مجموعه پاپای ملوان مانند «The Spinach Show» یا «Popeye the Sailor Meets Ali Baba and His Forty Thieves» را نیز تماشا کنید. همچنین، برای تجربهای مشابه از کمدیهای کلاسیک کارتونی، آثار تام و جری مانند «The Cat and the Mermouse» یا «The Truce Hurts» را از دست ندهید.
این فیلم بخشی از مجموعه انیمیشنهای پاپای ملوان است. برای درک بهتر، بهتر است با قسمتهای اولیه این مجموعه که توسط برادران فلایشر ساخته شدهاند، شروع کنید و سپس به سراغ آثار دورههای بعدی بروید.

1951

1948

1946

1950

1949

1956

1951

1950

1956

1948

1949

1947

1954

1948

1949

1954

1947
Disguise The Limit
1960

1951

1944

1948

1956

1948

1948

1944

1947

1955

1952

1949

1946

1944

1950

1948

1954

1950

1949

1945

1949

1956

1952

1951

1948

1946

1950

1949

1956

1951

1950

1956

1948

1949

1947

1954

1948

1949

1954

1947
Disguise The Limit
1960

1951

1944

1948

1956

1948

1948

1944

1947

1955

1952

1949

1946

1944

1950

1948

1954

1950

1949

1945

1949

1956

1952