The Windmill Massacre (2016)

اگر از فیلم‌هایی که قواعد ژانر را به چالش می‌کشند و شما را به فکر فرو می‌برند لذت می‌برید، «قتل در آسیاب بادی» می‌تواند انتخابی هیجان‌انگیز باشد. این فیلم برای کسانی است که از کلیشه‌ها خسته شده‌اند و به دنبال اثری هستند که بتواند آن‌ها را غافلگیر کند. فضاسازی خاص و ریتم غیرمنتظره‌ی فیلم، تجربه‌ای متفاوت را رقم می‌زند که شاید در کمتر فیلمی پیدا شود.

قدرت اصلی فیلم در جسارت آن برای ترکیب ژانرهای متضاد و خلق فضایی وهم‌آلود و در عین حال مضحک است. فیلمبرداری و کارگردانی، هرچند شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما در خدمت ایجاد حس انزوا و سردرگمی شخصیت‌ها عمل می‌کند. بازی‌ها نیز در این فضای خاص، تلاشی برای باورپذیر کردن موقعیت‌های غیرباورپذیر است که خود به جنبه کمدی سیاه فیلم می‌افزاید.

این فیلم در دسته‌بندی ژانرها کمی سردرگم‌کننده است؛ ترکیبی از وحشت، کمدی سیاه و حتی عناصری از تاک-شو که به ندرت در سینما دیده می‌شود. این رویکرد غیرمتعارف، فیلم را از آثار ترسناک معمول متمایز می‌کند و آن را به سمت تجربه‌ای پست‌مدرن سوق می‌دهد که بیشتر بر جنبه‌های روانشناختی و پوچ‌گرایانه تمرکز دارد تا جامپ‌اسکرهای صرف.

تماشای «قتل در آسیاب بادی» می‌تواند دیدگاه شما را نسبت به نحوه‌ی روایت در فیلم‌های ترسناک و کمدی تغییر دهد. این فیلم نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با بازی با انتظارات مخاطب و استفاده از عناصر غیرمنتظره، اثری به یاد ماندنی خلق کرد، حتی اگر در نهایت با سوالات بی‌پاسخ زیادی روبرو شوید.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «کلبه‌ای در جنگل» (The Cabin in the Woods) را برای رویکرد هوشمندانه‌اش به ژانر وحشت، یا «مرده شریر ۲» (Evil Dead II) را به خاطر ترکیب بی‌نظیر کمدی و وحشت، و همچنین «مهمانی هیولا» (Monster Party) را برای فضای کمدی سیاه و خشونت اغراق‌شده‌اش امتحان کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.