20h10 pétantes

اگر به دنبال یک کمدی متفاوت فرانسوی هستید که از الگوهای تکراری فاصله گرفته و سعی دارد با طنز هوشمندانه و گاهی گروتسک، فضایی نوستالژیک ایجاد کند، «۲۰:۱۰ پِتانْت» می‌تواند گزینه‌ی جالبی باشد. بازیگران با تجربه‌ی خود، تلاش می‌کنند تا از ضعف‌های فیلمنامه عبور کنند و لحظاتی مفرح را برای تماشاگر رقم بزنند. این فیلم شاید شاهکار نباشد، اما تجربه‌ای است از سینمای کمدی فرانسه که شاید برای علاقه‌مندان به این ژانر، تازگی داشته باشد.

قوت اصلی فیلم در تلاش برای نوآوری در روایت و خلق موقعیت‌های غیرمنتظره است. بازیگران، به‌خصوص چهره‌های شناخته‌شده‌ای چون اریِل ویزمان، تلاش می‌کنند تا با انرژی خود، بار کمدی فیلم را به دوش بکشند. کارگردانی، اگرچه نامشخص است، اما در برخی صحنه‌ها توانسته فضاسازی قابل قبولی ایجاد کند. با این حال، ضعف اصلی فیلمنامه و ریتم نامتوازن، مانع از تبدیل شدن آن به یک کمدی موفق و به‌یادماندنی می‌شود.

«۲۰:۱۰ پِتانْت» در ژانر کمدی طبقه‌بندی می‌شود، اما با توجه به ساختار روایی و پیچیدگی‌های داستانی‌اش، می‌توان آن را در زیرژانر کمدی سیاه یا کمدی با عناصر سورئال نیز قرار داد. سینمای کمدی فرانسه همواره پتانسیل بالایی در خلق آثاری داشته که فراتر از شوخی‌های سطحی عمل می‌کنند و به مسائل اجتماعی یا روانشناختی نیز می‌پردازند. این فیلم نیز تلاشی در همین راستا است، هرچند موفقیت آن در این زمینه جای بحث دارد.

تماشای این فیلم می‌تواند تجربه‌ای از کمدی فرانسوی را به شما هدیه دهد که کمتر در سینمای تجاری دیده می‌شود. این فیلم سعی دارد تا با ظرافت‌های زبانی و فرهنگی فرانسه، مخاطب را درگیر کند و تصویری متفاوت از موقعیت‌های روزمره ارائه دهد. اگر به دنبال فیلمی هستید که شما را به فکر فرو ببرد و در عین حال بخنداند، «۲۰:۱۰ پِتانْت» می‌تواند این هدف را تا حدی برآورده کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «آملی» (Amélie) به خاطر فضاسازی خاص و کمدی لطیفش، یا فیلم «دست نیافتنی‌ها» (The Intouchables) به دلیل ترکیب کمدی و درام انسانی، و همچنین «دایره جنایی» (La Haine) برای درک بهتر سینمای اجتماعی کمدی فرانسه را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.