Voltaire High

اگر به دنبال سریالی هستید که همزمان بتواند شما را بخنداند، به فکر فرو ببرد و با شخصیت‌هایش ارتباط برقرار کنید، «ولتر های» گزینه‌ی ایده‌آلی است. این اثر فرانسوی با فضاسازی عمیق و بازی‌های گیرا، تصویری زنده از دوران گذار جامعه‌ی فرانسه ارائه می‌دهد و نگاهی تازه به پویایی‌های روابط انسانی، به‌خصوص در دوران نوجوانی، دارد. ریتم مناسب و فیلمنامه‌ی هوشمندانه، تماشای آن را به تجربه‌ای لذت‌بخش تبدیل می‌کند.

یکی از نقاط قوت اصلی «ولتر های»، در شخصیت‌پردازی پیچیده و چندبعدی آن نهفته است. هیچ‌کدام از کاراکترها سیاه یا سفید مطلق نیستند؛ هر کدام لایه‌هایی از ترس، امید، عشق و حسادت را در خود دارند. این عمق به مخاطب اجازه می‌دهد تا با طیف وسیعی از احساسات درگیر شود و با هر یک از شخصیت‌ها، چه دانش‌آموز و چه معلم، همذات‌پنداری کند. فیلمبرداری و طراحی صحنه نیز به خوبی توانسته‌اند حال و هوای دهه ۶۰ میلادی را بازسازی کنند.

این سریال در ژانر کمدی-درام دسته‌بندی می‌شود، اما به خوبی توانسته است عناصر هر دو ژانر را در هم بیامیزد. طنز داستان اغلب از موقعیت‌های ناشی از برخورد دیدگاه‌های سنتی و مدرن، و همچنین از شوخی‌های کلامی و موقعیتی بین شخصیت‌ها سرچشمه می‌گیرد. در کنار این طنز، درام تلخ و شیرین روابط نوجوانان و چالش‌های بزرگسالان، لایه‌ای عمیق‌تر به روایت می‌بخشد و آن را از یک کمدی صرف فراتر می‌برد.

تماشای «ولتر های» فرصتی است برای درک بهتر تغییرات اجتماعی و فرهنگی که جامعه‌ی فرانسه و به تبع آن بسیاری از جوامع دیگر در دهه ۶۰ تجربه کردند. این سریال با پرهیز از شعارزدگی، به نمایش کشیدن تفاوت نسلی و جنسیتی و پرداختن به موضوعاتی چون آزادی بیان، روابط عاشقانه و هویت‌یابی، تجربه‌ای غنی و تأمل‌برانگیز را برای مخاطب فراهم می‌آورد.

اگر از تماشای «ولتر های» لذت بردید و به دنبال آثاری با فضایی مشابه و پرداختن به مسائل اجتماعی و روابط انسانی در بستر تاریخی هستید، پیشنهاد می‌کنیم سریال‌هایی چون «The End of the F***ing World» را با رویکردی متفاوت به بلوغ و روابط نوجوانی، و همچنین فیلم «Les Quatre Cents Coups» (چهارصد ضربه) اثر فرانسوا تروفو را که نگاهی عمیق به دوران نوجوانی دارد، از دست ندهید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.