Parenthood

اگر به دنبال فیلمی هستید که هم لبخند بر لبان شما بیاورد و هم شما را به فکر فرو ببرد، «والدین» انتخاب درستی است. این فیلم با بازی‌های قدرتمند استیو مارتین، دایان ویست، مری استینبرگن و جیسون روباردز، تصویری صادقانه و صمیمی از زندگی خانوادگی ارائه می‌دهد. ران هاوارد در کارگردانی، ریتم مناسبی را برای روایت داستان انتخاب کرده و فضاسازی فیلم به گونه‌ای است که بیننده به سرعت با شخصیت‌ها ارتباط برقرار می‌کند. این اثر، مرز باریک بین کمدی و درام را به خوبی پیموده و تجربه‌ای سینمایی به یاد ماندنی را رقم می‌زند.

بزرگترین نقطه قوت «والدین» در واقع‌گرایی آن نهفته است. با وجود اینکه برخی موقعیت‌ها و شخصیت‌ها اغراق‌آمیز به نظر می‌رسند، اما هسته‌ی اصلی آن‌ها کاملاً قابل لمس و باورپذیر است. فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه والدین، با وجود تلاش‌های فراوان، گاهی در مواجهه با مشکلات فرزندانشان دچار سردرگمی می‌شوند. بازی‌ها، به خصوص استیو مارتین در نقش پدری که می‌خواهد بهترینِ پدرِ خود نباشد، بسیار تاثیرگذار است. دایان ویست نیز در نقشی که نامزدی اسکار را برایش به ارمغان آورد، حضوری درخشان دارد.

«والدین» به طرز ماهرانه‌ای در ژانر کمدی-درام جای می‌گیرد. این فیلم از موقعیت‌های کمدی موقعیت (situational comedy) برای برجسته کردن جنبه‌های طنزآمیز زندگی خانوادگی استفاده می‌کند، اما هرگز از پرداختن به احساسات عمیق‌تر و چالش‌های دراماتیک غافل نمی‌شود. فیلمبرداری ساده و بدون زرق و برق، بر واقع‌گرایی داستان افزوده و تمرکز را بر روی شخصیت‌ها و روابطشان قرار داده است.

با تماشای «والدین»، بیننده با نگاهی نو به مفهوم خانواده و فرزندپروری می‌نگرد. این فیلم یادآور می‌شود که هیچ والد کاملی وجود ندارد و اشتباهات بخشی طبیعی از این مسیر هستند. همچنین، اهمیت ارتباط و درک متقابل در خانواده را برجسته می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه با وجود تمام تفاوت‌ها، عشق و حمایت می‌تواند بر مشکلات غلبه کند. این اثر، تجربه‌ای دلنشین و الهام‌بخش برای تمام کسانی است که طعم شیرین و تلخ والد بودن را چشیده‌اند یا در آستانه‌ی آن هستند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «خانواده استون» (The Family Stone) به خاطر فضای خانوادگی پر هرج و مرج و طنز تلخش، و همچنین «پدرخوانده» (The Godfather) ساخته فرانسیس فورد کاپولا را با وجود تفاوت ژانری، به دلیل پرداخت عمیق به روابط خانوادگی و درام قدرتمندش، تماشا کنید. همچنین، «کودکانه» (Child's Play) ساخته‌ی همین کارگردان، اگرچه ژانری متفاوت دارد، اما روحیه کمدی سیاه و خانواده را در خود دارد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.