Friday the 13th Part VIII: Jason Takes Manhattan

اگر از طرفداران پر و پا قرص سری «جمعه سیزدهم» هستید و به دنبال ادامه‌ی ماجراهای جیسون وورهیس، با تمام هیجان و خونریزی‌های معمول این مجموعه می‌گردید، این فیلم می‌تواند برایتان سرگرم‌کننده باشد. تماشای تلاش جیسون برای شکار قربانیان در فضایی متفاوت نسبت به جنگل‌های همیشگی، خود جذابیت خاص خود را دارد. همچنین، بازیگری کین هاددر در نقش جیسون، که به امضای این شخصیت تبدیل شده، همچنان یکی از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شود.

قدرت اصلی این قسمت، شاید در همین جسارت سازندگان برای خروج از لوکیشن‌های تکراری و بردن جیسون به محیطی شهری باشد. اگرچه این ایده به طور کامل شکوفا نمی‌شود، اما برخی صحنه‌های تعقیب و گریز و قتل‌ها، همچنان توانایی ایجاد هیجان را دارند. با این حال، فیلمنامه در پرداخت شخصیت‌ها و منطق روایی با چالش‌هایی روبرو است و بسیاری از اتفاقات به شکلی سطحی پیش می‌روند. فیلمبرداری و فضاسازی نیز بیشتر بر ریتم تند و هیجان لحظه‌ای تمرکز دارد تا عمق بخشیدن به اتمسفر ترسناک.

این فیلم در ژانر وحشت و اسلشر قرار می‌گیرد، سبکی که در دهه‌ی ۸۰ میلادی به اوج محبوبیت خود رسید. «جمعه سیزدهم» یکی از نماینده‌های شاخص این ژانر است که بر روی یک قاتل سریالی با انگیزه‌های مرموز و روش‌های خشن تمرکز دارد. «جیسون منهتن را می‌گیرد» ضمن حفظ عناصر اصلی اسلشر، تلاش می‌کند با افزودن رگه‌هایی از ماجراجویی و تغییر لوکیشن، تنوعی به این ژانر ببخشد.

این قسمت از مجموعه، شاید در مقایسه با فیلم‌های قبلی، نتواند نوآوری چشمگیری در ژانر اسلشر ایجاد کند، اما تجربه‌ی متفاوتی را برای طرفداران فراهم می‌آورد. دیدن جیسون در محیطی غیرمنتظره، هرچند تا حدی محدود، جذابیت بصری خاصی به همراه دارد. فیلم تلاش می‌کند تا با افزایش تعداد قتل‌ها و لحظات غافلگیرکننده، مخاطب را تا انتها پای تماشای خود نگه دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «خون آشام‌کشی» (The Lost Boys) محصول ۱۹۸۷ با فضای گوتیک و ترسناک خود، یا «کابوس در خیابان اِلم» (A Nightmare on Elm Street) محصول ۱۹۸۴ با قاتلی خلاق و ترسناک را نیز تماشا کنید.

این فیلم هشتمین قسمت از سری فیلم‌های «جمعه سیزدهم» محسوب می‌شود. برای درک بهتر داستان و شخصیت جیسون وورهیس، پیشنهاد می‌شود ابتدا قسمت‌های اول تا هفتم را به ترتیب تماشا کنید.