Hide and Go Shriek

اگر از علاقه‌مندان پر و پا قرص فیلم‌های اسلشر دهه ۸۰ هستید و به دنبال اثری می‌گردید که ضمن وفاداری به کلیشه‌های این ژانر، سعی در ارائه کمی تازگی در فضاسازی و ایده‌های جزئی دارد، «پنهان شو و جیغ بکش» می‌تواند یک گزینه سرگرم‌کننده باشد. این فیلم شاید در گیشه یا میان منتقدان غوغا نکند، اما برای طرفداران این سبک، با لحظات غافلگیرکننده و پایانی که کمی از فرمول‌های رایج فاصله می‌گیرد، می‌تواند جذاب باشد.

قوت اصلی فیلم را می‌توان در ایده اولیه و فضاسازی متفاوت آن جستجو کرد؛ یک فروشگاه مبلمان بزرگ در شب، بستری بکر برای مخفی شدن و تعقیب شدن است. هرچند این پتانسیل به طور کامل شکوفا نمی‌شود، اما در خلق برخی صحنه‌های پرتنش و خلاقانه، به‌خصوص در نمایش قتل‌ها، موفق عمل کرده است. بازی بازیگران در حد متوسط رو به بالاست و برخی از آن‌ها توانسته‌اند از پس نقش‌های خود برآیند، اما فیلمنامه گاهی دچار افت ریتم و شخصیت‌پردازی سطحی می‌شود.

«پنهان شو و جیغ بکش» در ژانر وحشت، زیرشاخه‌ی اسلشر قرار می‌گیرد. این ژانر در دهه ۸۰ میلادی دوران اوج خود را سپری می‌کرد و فیلم‌هایی مانند «هالووین»، «جمعه ۱۳ام» و «کابوس در خیابان الم» استانداردها و انتظارات مخاطبان را تعریف کرده بودند. این فیلم سعی می‌کند با حفظ المان‌های اصلی اسلشر، مانند گروهی از جوانان بی‌دقت، یک قاتل مرموز و صحنه‌های قتل فراوان، تجربه‌ای آشنا اما با رنگ و بوی خاص خود را ارائه دهد.

این فیلم به دلیل استفاده از فضایی کمتر دیده‌شده برای ژانر اسلشر، یعنی فروشگاه مبلمان، و همچنین ایده‌ی بازی «گرگم به هوا» به عنوان بستری برای جنایت، می‌تواند برای طرفداران این سبک جذاب باشد. علاوه بر این، فیلمنامه تلاش می‌کند تا با اضافه کردن پیچش داستانی در انتهای فیلم، مخاطب را غافلگیر کند، که این خود یکی از نقاط قوت قابل توجه آن محسوب می‌شود و آن را از بسیاری از آثار مشابه متمایز می‌سازد.

اگر از تماشای فیلم‌های اسلشر با فضاسازی‌های خاص و پیچش‌های داستانی لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «هویت» (Identity) محصول ۲۰۰۳، «خانه‌ای روی تپه» (House on Haunted Hill) محصول ۱۹۹۹ و «شب اول عروسی» (The First Night) محصول ۲۰۰۳ را نیز در لیست تماشای خود قرار دهید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.