State of Emergency

اگر به دنبال یک فیلم زامبی‌محور با ریتم نسبتاً سریع و تمرکز بر بقا هستید، «وضعیت اضطراری» می‌تواند گزینه مناسبی باشد. این فیلم با فضاسازی تنش‌آلود و صحنه‌های تعقیب و گریز، تجربه‌ای سرگرم‌کننده را ارائه می‌دهد. فیلمبرداری در خدمت ایجاد حس انزوا و خطر در محیط قرنطینه است و بازی بازیگران اصلی، به‌ویژه جِی هیدن در نقش جیم، تلاش می‌کند تا احساسات شخصیت اصلی را در مواجهه با شرایط دشوار منتقل کند.

یکی از نقاط قوت فیلم، تمرکز آن بر روی شخصیت جیم و تلاش‌های او برای زنده ماندن در یک محیط خصمانه است. برخلاف بسیاری از فیلم‌های زامبی که بر روی نمایش تعداد زیادی زامبی و صحنه‌های گُور تمرکز دارند، «وضعیت اضطراری» بیشتر به جنبه‌ی روانشناختی و بقای تک‌نفره می‌پردازد. این رویکرد، هرچند ممکن است برای طرفداران پروپاقرص ژانر زامبی کمی کند به نظر برسد، اما به فیلم اجازه می‌دهد تا بر روی توسعه‌ی شخصیت و تعلیق تمرکز کند.

«وضعیت اضطراری» در ژانر علمی-تخیلی، وحشت و هیجان قرار می‌گیرد و به زیرشاخه‌ی فیلم‌های زامبی تعلق دارد. این ژانر در دهه‌های اخیر با فیلم‌هایی مانند «۲۸ روز بعد» (28 Days Later) و «نگهبانان» (The Walking Dead) محبوبیت زیادی پیدا کرده است. فیلم‌های این ژانر معمولاً به موضوعاتی مانند همه‌گیری، فروپاشی جامعه و تلاش انسان برای بقا در شرایط آخرالزمانی می‌پردازند. «وضعیت اضطراری» با الهام از این مضامین، داستانی را روایت می‌کند که در آن یک حادثه‌ی شیمیایی منجر به وقوع یک فاجعه‌ی زامبی‌محور می‌شود.

در این فیلم، کارگردان تلاش کرده است تا با بودجه‌ای محدود، فضایی واقع‌گرایانه و تنش‌آلود ایجاد کند. فیلمبرداری و تدوین به خوبی توانسته‌اند حس اضطرار و خطر را به مخاطب منتقل کنند. بازی بازیگران نیز در حد قابل قبولی است و توانسته‌اند نقش خود را در این فیلم ایفا کنند. اگرچه «وضعیت اضطراری» اثری بی‌نقص نیست، اما در ارائه‌ی یک داستان سرگرم‌کننده در ژانر وحشت زامبی موفق عمل کرده است.

اگر از تماشای فیلم‌هایی با تم بقا در شرایط آخرالزمانی و ژانر وحشت لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «۲۸ روز بعد» (28 Days Later)، «قلمرو» (The Divide)، و «سایرن» (The Siren) را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.