Death Wish 4: The Crackdown

اگر از طرفداران پروپاقرص اکشن‌های دهه ۸۰ و بازی‌های چارلز برانسون هستید، «ضربه‌ی نهایی» می‌تواند رضایت شما را جلب کند. این قسمت نسبت به شماره سوم، کمی حساب‌شده‌تر عمل کرده و ریتم بهتری دارد. صحنه‌های اکشن، هرچند اغراق‌آمیز، همچنان عنصر اصلی سرگرمی فیلم هستند و برانسون با همان صلابت همیشگی، قاتلان حرفه‌ای مواد مخدر را به سزای اعمالشان می‌رساند.

قدرت اصلی فیلم در اجرای بی‌نقص چارلز برانسون است که حتی در سن بالا، کاریزمای لازم برای ایفای نقش یک انتقام‌جوی خستگی‌ناپذیر را دارد. فیلمبرداری و فضاسازی لس آنجلس در دهه ۸۰، حس نوستالژیک خوبی به اثر می‌بخشد. با این حال، فیلمنامه گاهی دچار شتاب‌زدگی و کلیشه‌های رایج در ژانر اکشن‌های درجه B می‌شود.

«مرگ با اراده ۴» در ژانر اکشن تریلر جنایی قرار می‌گیرد و با توجه به خشونت عریان و تم انتقام‌جویی، مخاطب خود را به خوبی می‌شناسد. این فیلم، مانند دیگر آثار این مجموعه، به نقد وضعیت موجود جامعه در برابر جرم و جنایت و کمبود کارایی سیستم قضایی می‌پردازد و راه حل را در اجرای عدالت توسط فردی خارج از قانون می‌بیند.

اصلی‌ترین دستاورد این فیلم، حفظ جذابیت چارلز برانسون در نقش نمادین پل کرسی است. کارگردانی جی. لی تامپسون، تلاش کرده تا ریتم فیلم را حفظ کند و از افتادن آن به ورطه تکرار جلوگیری نماید. اگرچه فیلمنامه جای کار بیشتری داشت، اما در مجموع، «ضربه‌ی نهایی» توانسته رضایت طرفداران قدیمی مجموعه را تا حد زیادی فراهم آورد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «اولین خون» (First Blood) با بازی سیلوستر استالونه، «پیام آور» (The Messenger: The Story of Joan of Arc) و «مردان ایکس» (X-Men) را نیز تماشا کنید که حال و هوای مشابهی در زمینه قهرمانان تنها و مبارزه با ظلم دارند.

این فیلم چهارمین قسمت از سری «مرگ با اراده» است. برای درک بهتر داستان پل کرسی، توصیه می‌شود این مجموعه را به ترتیب «مرگ با اراده» (۱۹۷۴)، «مرگ با اراده ۲» (۱۹۸۲)، «مرگ با اراده ۳» (۱۹۸۵) و سپس «مرگ با اراده ۴» تماشا کنید.