Friendsgiving

اگر به دنبال یک کمدى متفاوت هستید که رگه‌هاى درامى نیز در خود دارد و مى‌خواهد به روابط دوستانه نگاهى نوستالژیک بیندازد، «Friendsgiving» مى‌تواند انتخابى سرگرم‌کننده باشد. بازی‌هاى خوب مالین آکرمن و کات دنینگز، که شیمی خوبى با هم دارند، از نقاط قوت فیلم محسوب مى‌شوند. فضاسازى فیلم تلاش مى‌کند حس و حالى شلوغ اما صمیمى را منتقل کند و برخى از بازیگران مکمل مانند جین سیمور نیز لحظات کمدى دلنشینى را خلق مى‌کنند.

قدرت اصلى فیلم در کمدى موقعیت و بداهه‌پردازى‌هاى شخصیت‌ها نهفته است. کارگردانى نیکول پائون تلاش کرده تا با ایجاد هرج و مرج ظاهرى، واقعیتى از روابط پیچیده را نشان دهد. با این حال، فیلمنامه گاهى شکننده به نظر مى‌رسد و نمى‌تواند تمامى پتانسیل خود را به کار گیرد. برخى صحنه‌ها ممکن است براى تمامى مخاطبان جذاب نباشند و ریتم فیلم در قسمت‌هایى کند مى‌شود.

«Friendsgiving» در ژانر کمدی-درام قرار مى‌گیرد و تلاش مى‌کند تا با چاشنى شوخى‌هاى گاهى تلخ و موقعیت‌هاى غافلگیرکننده، مخاطب را سرگرم کند. فیلمبردارى ساده و تمرکز بر دیالوگ‌ها و بازی‌ها، نشان مى‌دهد که سازندگان بیشتر به محتوا و شخصیت‌پردازى توجه داشته‌اند تا جلوه‌هاى بصری. رده‌بندى R فیلم نیز نشان‌دهنده محتواى گاهى صریح و زبان تند آن است.

این فیلم مى‌تواند تجربه‌اى سرگرم‌کننده و گاهى خنده‌دار براى علاقه‌مندان به کمدى‌هاى خانوادگى با نگاهى متفاوت باشد. شخصیت‌پردازى‌هاى دو شخصیت اصلى و روابط میان آن‌ها، نقطه قوتى است که مى‌تواند مخاطب را با خود همراه کند. درک بهترى از روابط پیچیده دوستانه و خانوادگى در موقعیت‌هاى غیرمنتظره ارائه مى‌دهد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «Bridesmaids» (ساقدوش‌ها) را به دلیل کمدی زنانه و روابط دوستانه پر فراز و نشیبش، و همچنین «Rough Night» (شبِ خرابکارانه) را به خاطر موقعیت‌های کمدی غیرمنتظره و گروه دوستان ببینید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.