Literally, Right Before Aaron

اگر به دنبال فیلمی هستید که به رابطه عاطفی پس از جدایی و چالش‌های روبرو شدن با عشق سابق بپردازد، «دقیقا قبل از آرون» می‌تواند انتخاب قابل تاملی باشد. بازی خوب جاستین لانگ و کوبی اسمالدرز، همراه با حضور چهره‌های آشنایی چون جان چو و کریستن شال، به فیلم جذابیت بصری می‌بخشد. رگه‌هایی از کمدی سیاه و موقعیت‌های موقعیت‌شناسانه، تماشای این فیلم را سرگرم‌کننده می‌کند، هرچند نباید انتظار یک کمدی صرف را داشت.

نقطه قوت اصلی فیلم، پرداخت به احساسات واقعی و موقعیت‌های آشنای پس از جدایی است. درک می‌کنیم که آدام چه کشمکش‌هایی را تجربه می‌کند، حتی اگر گاهی رفتارهایش غیرمنطقی به نظر برسد. فیلمبرداری و فضاسازی فیلم، حس و حال شهرهای بزرگ و زندگی مدرن را به خوبی منتقل می‌کند. با این حال، برخی شخصیت‌ها، به خصوص آرون (رایان هانسن)، به اندازه کافی پرداخت نشده‌اند و انگیزه‌هایشان مبهم باقی می‌ماند. ریتم فیلم نیز در نیمه دوم کمی افت می‌کند و برخی صحنه‌ها طولانی‌تر از حد نیاز به نظر می‌رسند.

این فیلم در ژانر کمدی-درام طبقه‌بندی می‌شود، اما بیشتر به سمت یک درام شخصیت‌محور با چاشنی کمدی متمایل است. کارگردانی رایان ایگولد تلاش کرده تا فضایی واقع‌گرایانه و تا حدی تلخ و شیرین را خلق کند که یادآور فیلم‌هایی چون «۵۰۰ روز سامر» است، اما فاقد آن عمق و خلاقیت است. رده‌بندی R فیلم نیز به دلیل وجود صحنه‌هایی با محتوای جنسی و برهنگی است که البته نقش پررنگی در پیشبرد داستان ندارند.

تماشای این فیلم می‌تواند به درک بهتر پیچیدگی‌های روابط انسانی و دشواری‌های رها کردن گذشته کمک کند. بازی‌های قابل قبول بازیگران اصلی و تلاش کارگردان برای ایجاد فضایی متفاوت، از نکات مثبت فیلم محسوب می‌شوند. همچنین، انتخاب‌های موسیقی در فیلم، به خصوص در صحنه‌هایی که به خاطرات آدام مربوط می‌شود، به خوبی حس نوستالژی را منتقل می‌کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «درخشش ابدی ذهن پاک» (Eternal Sunshine of the Spotless Mind) را برای پرداخت عمیق‌تر به خاطرات و روابط پیچیده، و «فقط قرمز» (Blue Valentine) را برای نمایش واقع‌گرایانه فراز و نشیب‌های یک رابطه عاشقانه، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.