Scared to Death

اگر از علاقه‌مندان به فیلم‌های ترسناک با موجودات غیرعادی و فضاهای علمی-تخیلی دهه ۸۰ میلادی هستید و معیارهایتان برای تماشای یک اثر، بیشتر بر سر نوستالژی و تجربه‌ی فیلم‌های کم‌خرج اما خلاقانه استوار است، «ترس از مرگ» می‌تواند گزینه‌ی سرگرم‌کننده‌ای باشد. این فیلم برای کسانی که به دنبال اثری عمیق و پیچیده نیستند، بلکه صرفاً می‌خواهند یک هیولای عجیب و غریب را در قاب تصویر ببینند و از تماشای جنبه‌های بصری خلاقانه‌ی آن لذت ببرند، جذاب خواهد بود.

قدرت اصلی فیلم در طراحی و نمایش موجود ترسناک آن، یعنی Syngenor، نهفته است. با وجود محدودیت‌های بودجه‌ای، جلوه‌های ویژه و طراحی موجود، در زمان خود قابل توجه بوده و توانسته حس بیگانگی و ترس را تا حدی منتقل کند. همچنین، تلاش کارگردان برای ترکیب ژانرهای مختلف و ایجاد یک داستان پلیسی-علمی-تخیلی، قابل تقدیر است، حتی اگر نتیجه نهایی کاملاً بی‌نقص نباشد. ریتم فیلم، هرچند گاهی کند است، اما در لحظاتی که موجود وارد صحنه می‌شود، سرعت می‌گیرد و هیجان نسبی را به مخاطب تزریق می‌کند.

«ترس از مرگ» در دورانی ساخته شد که فیلم‌های ترسناک و علمی-تخیلی با موجودات بیگانه یا ساخته‌ی دست بشر، محبوبیت زیادی داشتند. این فیلم را می‌توان در کنار آثاری چون «موجود» (The Thing) یا «بیگانه» (Alien) قرار داد، هرچند که در سطح کیفی و بودجه با آن‌ها فاصله دارد. این فیلم تلاشی است برای ترسیم هیولایی که ریشه در علم و ژنتیک دارد و در عین حال، وحشت ناشی از موجودی غیرقابل کنترل را به تصویر می‌کشد. این اثر، نمونه‌ای از فیلم‌های B-movie دهه ۸۰ است که بر روی ایده‌های جاه‌طلبانه اما با امکانات محدود تمرکز داشتند.

تماشای «ترس از مرگ» فرصتی است برای آشنایی با یکی از آثار اولیه ویلیام مالون، کارگردانی که بعدها فیلم‌های مطرح‌تری در ژانر وحشت ساخت. این فیلم با بودجه‌ی اندک خود، در زمینه جلوه‌های ویژه و طراحی موجود، دستاوردهای قابل توجهی داشته است. همچنین، فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با ایده‌های خلاقانه، حتی با امکانات محدود، اثری سرگرم‌کننده در ژانر وحشت تولید کرد. این فیلم می‌تواند تجربه‌ای نوستالژیک برای علاقه‌مندان به سینمای وحشت کلاسیک دهه ۸۰ باشد.

اگر از تماشای «ترس از مرگ» لذت بردید و به فیلم‌های علمی-تخیلی با موجودات ترسناک و فضایی اتمسفریک علاقه‌مند هستید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «موجود» (The Thing) محصول ۱۹۸۲، «هیولای خلیج» (The Host) محصول ۲۰۰۶، و «بلادشات» (Splinter) محصول ۲۰۰۸ را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.