The Unfamiliar

اگر به دنبال فیلم‌های ترسناک مستقل با ایده‌های نو و فضاسازی گیرا هستید، «ناآشنا» می‌تواند گزینه‌ی جالبی باشد. این فیلم با تکیه بر اتمسفر وهم‌آلود و بازی قابل قبول بازیگر نقش اصلی، سعی در ایجاد تعلیق و ترس دارد. فیلمبرداری و تدوین اثر نیز در جهت تقویت حس ناآرامی و دلهره‌ی شخصیت اصلی و مخاطب عمل می‌کند و تجربه‌ای سینمایی را رقم می‌زند که شاید در نگاه اول، با توجه به ریتینگ نه چندان بالای آن، انتظارش را نداشته باشید.

قدرت اصلی فیلم در پرداختن به تنش‌های روانی شخصیت اصلی و ادغام آن با عنصری فراطبیعی نهفته است. گهگاه فیلم موفق می‌شود با استفاده از صداگذاری و تصاویر وهم‌آور، لحظات ترسناکی خلق کند. بازی جمیمه وست در نقش الیزابت، که بار اصلی درام را بر دوش دارد، قابل توجه است و به خوبی حس سردرگمی و ترس او را منتقل می‌کند. همچنین، تلاشی که برای ایجاد یک افسانه شهری یا باورهای بومی در دل داستان صورت گرفته، قابل تقدیر است، هرچند که در اجرای نهایی، شاید به طور کامل حق مطلب ادا نشده باشد.

«ناآشنا» در ژانر وحشت روانشناختی با المان‌های فراطبیعی قرار می‌گیرد. این فیلم در کنار فیلم‌هایی مانند «دیگران» (The Others) یا حتی بخش‌هایی از «جزیره شاتر» (Shutter Island)، به بررسی مفاهیم واقعیت، توهم و ترس‌های درونی می‌پردازد، اما رویکرد آن بیشتر به سمت وحشت کلاسیک با رگه‌هایی از افسانه‌های فولکلور متمایل است. کارگردان، هنک پریتیوس، کوشیده است تا با حفظ ریتم مناسب و ایجاد فضایی دلهره‌آور، تماشاگر را درگیر کند.

این فیلم به خوبی توانسته حس تعلیق و عدم اطمینان را در مخاطب ایجاد کند. فیلمنامه با ظرافت‌هایی، سرنخ‌هایی را برای کشف حقیقت در طول داستان قرار می‌دهد که می‌تواند برای علاقه‌مندان به ژانر معمایی-ترسناک جذاب باشد. همچنین، موسیقی متن فیلم نیز در فضاسازی و تشدید حس ترس، نقش مؤثری ایفا می‌کند و یکی از نقاط قوت برجسته‌ی اثر محسوب می‌شود.

اگر فضای وهم‌آلود و داستان‌هایی که با ذهن و روان شخصیت‌ها بازی می‌کنند را می‌پسندید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «نشانه‌ها» (Signs)، «یتیم» (Orphan) و «سکوت بره‌ها» (The Silence of the Lambs) را نیز در پاپکورن جستجو کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.