Ashke Temsah

اگر به دنبال درام‌هایی هستید که به مسائل اجتماعی و شخصی با نگاهی واقع‌گرایانه می‌پردازند، «اشک تمسا» می‌تواند گزینه‌ی جذابی باشد. این فیلم با فضاسازی مناسب و بازی‌های خوب بازیگرانش، به‌خصوص امیر زند و مجید مشیری، تجربه‌ی دیداری قابل قبولی را ارائه می‌دهد. فیلمبرداری اثر نیز در خدمت روایت قرار گرفته و به خوبی توانسته است حس و حال شخصیت‌ها و محیط اطرافشان را منتقل کند. ریتم فیلم ممکن است برای برخی کمی کند باشد، اما این کندی بخشی از طراحی کلی اثر برای تمرکز بر جزئیات درونی و بیرونی شخصیت‌هاست.

یکی از نقاط قوت فیلم، تلاش آن در به تصویر کشیدن انگیزه‌های پیچیده انسانی برای مهاجرت و جستجوی زندگی بهتر است. فیلمنامه با پرهیز از قضاوت، به تماشاگر اجازه می‌دهد تا با شخصیت‌ها همذات‌پنداری کرده و دلایل انتخاب‌هایشان را درک کند. کارگردانی رضا حسین‌آبادی در هدایت بازیگران و خلق موقعیت‌های دراماتیک موفق عمل کرده است. با این حال، شاید انتظار تنوع بیشتری در طرح داستان یا پیچیدگی‌های داستانی، فیلم را از سطحی‌تر شدن نجات می‌داد.

«اشک تمسا» در ژانر درام جای می‌گیرد و با تلفیق عناصر ایرانی و ارمنی، فضایی چندفرهنگی را به نمایش می‌گذارد. این فیلم به دلیل پرداختن به موضوع مهاجرت و آرزوهای دست‌نیافتنی، با دیگر آثار درام اجتماعی که به دغدغه‌های جوانان و طبقه متوسط می‌پردازند، هم‌راستا است. زبان دوگانه فیلم (فارسی و ارمنی) نیز به باورپذیری و غنای فرهنگی اثر افزوده است.

تماشاگر در پایان «اشک تمسا» با درکی عمیق‌تر از چالش‌های پیش روی افرادی که به دنبال تغییر سرنوشت خود از طریق مهاجرت هستند، روبرو می‌شود. فیلم به تلویح نشان می‌دهد که رویاها همیشه به آسانی دست‌یافتنی نیستند و گاهی هزینه‌های سنگینی دارند. این فیلم می‌تواند تلنگری باشد به اهمیت قدردان بودن از آنچه داریم و همچنین درک پیچیدگی‌های انتخاب‌هایی که زندگی انسان‌ها را دگرگون می‌کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثاری چون «ابد و یک روز» به دلیل پرداختن به معضلات خانوادگی و اجتماعی، «فروشنده» برای درام روان و شخصیت‌پردازی قوی، و همچنین «بدون تاریخ، بدون امضا» با نگاهی عمیق به مسائل اخلاقی و انسانی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.