Radioflash

اگر به دنبال تجربه‌ی یک درام بقا با چاشنی علمی-تخیلی هستید و علاقه‌مند به داستان‌هایی هستید که در آن‌ها، انسان‌ها باید با تکیه بر توانایی‌های درونی خود در دنیایی از هم پاشیده زنده بمانند، «رادیوفِلش» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. بازی خوب بازیگران اصلی، به‌خصوص شخصیت دختر نوجوان، و فضاسازی مناسب فیلم، می‌تواند لحظات هیجان‌انگیز و تأمل‌برانگیزی را برایتان رقم بزند.

نقاط قوت فیلم بیشتر در بازی‌های باورپذیر بازیگران، به‌ویژه نقش‌آفرینی برایتون شاربینوی جوان و دومینیک موناگان، و همچنین ریتم نسبتاً مناسب در بخش‌هایی از روایت است. فیلمبرداری در خلق فضایی دلهره‌آور و واقع‌گرایانه از دنیای پس از فاجعه موفق عمل کرده و تنش لازم را برای یک تریلر بقا ایجاد می‌کند.

«رادیوفِلش» در ژانر علمی-تخیلی، درام و تریلر قرار می‌گیرد. این فیلم با الهام از ایده‌ی انفجار الکترومغناطیسی (EMP) که زیرساخت‌های تکنولوژیک را از بین می‌برد، داستانی بقامحور را روایت می‌کند. این ژانر، که در سال‌های اخیر شاهد آثار متعددی در آن بوده‌ایم، همواره مورد توجه مخاطبانی است که به آینده‌ای دور از دسترس و چالش‌های پیش روی بشریت علاقه‌مندند.

فیلمنامه «رادیوفِلش» با وجود برخی کلیشه‌ها، توانسته تا حدودی موفقیت خود را در نمایش تاثیرات یک فاجعه‌ی گسترده بر زندگی روزمره و روابط خانوادگی به اثبات برساند. کارگردانی بن مک‌فرسون تلاش کرده تا با حفظ تعادل بین درام انسانی و عناصر تریلر، تجربه‌ای قابل قبول برای مخاطب خلق کند. این فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه در شرایط اضطراری، غریزه بقا و عشق خانوادگی می‌تواند نیروی محرکه‌ی اصلی انسان باشد.

اگر از «رادیوفِلش» لذت بردید و به داستان‌های بقا در شرایط سخت علاقه‌مند هستید، تماشای آثاری چون «فرزندان انسان» (Children of Men) به خاطر فضاسازی منحصربه‌فرد و نگاهی تلخ به آینده، یا «دانه» (The Road) برای تجربه‌ی یک سفر بقا در دنیایی ویران، به شدت توصیه می‌شود.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.