The central axis of the film is the question of being and non-existence. When someone stops being exist and when do we think he never existed? AKA: Hitchhiking
«هیچکاکینگ» (Hitchhiking)، محصول سینمای یونان در سال ۲۰۱۸، تجربهای است که با طرح پرسشی بنیادین در باب هستی و نیستی آغاز میشود. فیلم به شکلی ظریف و غیرمستقیم به این موضوع میپردازد که چه زمانی یک فرد از هستی ساقط میشود و چگونه یاد و خاطره او میتواند کمرنگ گردد، گویی هرگز وجود نداشته است. این روایت، که در برخورد با مفاهیم وجودی غرق میشود، مخاطب را به تأمل در ماهیت خاطره، اثرگذاری و حتی خودِ مفهوم «بودن» وا میدارد.
اگر به دنبال اثری هستید که علاوه بر سرگرم کردن، شما را به فکر فرو ببرد و با لحنی طنزآمیز و در عین حال دراماتیک، به سوالات عمیق فلسفی بپردازد، «هیچکاکینگ» گزینهی مناسبی است. فضاسازی فیلم و بازیهای بازیگران، به خصوص در به تصویر کشیدن تنهایی و جستجوی معنا، تجربهای منحصر به فرد را ارائه میدهد.
نقطه قوت اصلی فیلم در پرداختن به موضوعات سنگین فلسفی در قالبی کمدی-درام نهفته است. کارگردانی دوگانه جان بورسینوس و لوئیزا پولیتاکی، با ایجاد ریتمی گاه کند و گاه شتابان، به فیلم اجازه میدهد تا در لحظات لازم، عمق بیشتری به خود بگیرد. فیلمبرداری نیز در خدمت این فضاسازی قرار گرفته و حس بیگانگی و جستجو را به خوبی منتقل میکند.
این فیلم در ژانر کمدی، درام و عاشقانه قرار میگیرد، اما فراتر از دستهبندیهای مرسوم، به کاوش در مضامین اگزیستانسیالیستی میپردازد. تلاقی این ژانرها، اثری آفریده که هم لبخند بر لبان مینشاند و هم اندیشهای عمیق را برمیانگیزد، و این ترکیب، «هیچکاکینگ» را از آثار مشابه متمایز میسازد.
تماشای «هیچکاکینگ» میتواند درک ما را از مفهوم «حضور» و «اثرگذاری» در دنیای امروز عمیقتر کند. فیلمنامه با ظرافت، روابط انسانی و گذر زمان را به تصویر میکشد و این امکان را فراهم میآورد تا مخاطب با شخصیتها همذاتپنداری کرده و در تجربههای آنها شریک شود.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم «صبحانه در پلوتون» (Breakfast on Pluto) را برای لحن خاص و پرداختن به هویت، و همچنین «زندگی شگفتانگیز املی پولن» (Amélie) را برای فضاسازی و نگاهی رمانتیک به زندگی روزمره، تماشا کنید.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
Andriana Andreovits
Anastasis Bakirlis
George
Panagiotis Iosifidis
Michael Kallidonis
Panagiotis Kammenos
Alexander Kondopidis
Elias Kounelas
Panagiotis Mamouzakis
Chrisoula Markesini
Violet Merio
Maria Dolores Nikolaidou
Anastasia Plelli
Zografia Samuri
Ioanna Simati
Maria Spendou
Christine Tzatzou
Nikos Yalelis
George Zigouris
180 Μοίρες
2010
02020
02018
1996
Ο ερωτισμός στην αρχαία ελληνική τέχνη
1983
Από Έρωτα
2014
02023
02018
02015
02018
0Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds' No More Shall We Part, 14 πίνακες, 17 χρόνια μετά
2020
02020
2006
02018
02018
02018
Αδελφή μου... αγάπη μου
1986
2016
02018
2009
2018
02018
Δεν Ακούμε τα Τραγούδια
2019
01.000 τ.μ. χρόνου
2020
02018
02018
02021
2018
2017
02007
02018
1989
2017
02018
02022
Ποτέ την Κυριακή
1960
02022
180 Μοίρες
2010
02020
02018
1996
Ο ερωτισμός στην αρχαία ελληνική τέχνη
1983
Από Έρωτα
2014
02023
02018
02015
02018
0Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds' No More Shall We Part, 14 πίνακες, 17 χρόνια μετά
2020
02020
2006
02018
02018
02018
Αδελφή μου... αγάπη μου
1986
2016
02018
2009
2018
02018
Δεν Ακούμε τα Τραγούδια
2019
01.000 τ.μ. χρόνου
2020
02018
02018
02021
2018
2017
02007
02018
1989
2017
02018
02022
Ποτέ την Κυριακή
1960
02022
