Coronavirus. Staying Home. Three Kids. Stephanos 3 years old, Dionisis 5 years old and Sotiris 9 years old. They can't see their grandparents. They don't go to school. A diary. A small documentary. Staying Home with our three kids for 59 days. What do they do. What do they think. We film them when they play, when they get bored, when they get angry, when we celebrate Easter on our balcony. What the kids say, true. AKA: 59 Days
«۵۹ روز» ساخته زینا پاپادوپولوس، بیش از آنکه یک انیمیشن در معنای رایج کلمه باشد، پنجرهای است به دنیای درونی سه کودک در دوران قرنطینه اجباری. روایت فیلم، شبیه یک دفترچه خاطرات تصویری است که با صداقت و بدون فیلتر، روزمرگیهای این سه برادر را به تصویر میکشد. فیلمنامه در اینجا معنای سنتی خود را از دست داده و به جای دیالوگهای از پیش نوشته شده، با گفتههای خود بچهها شکل میگیرد. این رویکرد، به فیلم اصالت و عمق میبخشد و تماشاگر را به طور مستقیم با احساسات و افکار کودکان درگیر میکند.
اگر به دنبال تجربهای متفاوت و انسانی هستید که شما را به یاد سادگی و صداقت دوران کودکی بیندازد، «۵۹ روز» را از دست ندهید. این فیلم کوتاه، دعوتی است به درک بهتر دنیای کودکان در شرایطی استثنایی و یادآوری اهمیت خانواده و ارتباطات. تماشای آن، فرصتی برای مکث و تأمل در مورد آنچه واقعاً در زندگی اهمیت دارد، فراهم میکند.
قدرت اصلی «۵۹ روز» در سادگی و صداقت بیپرده آن نهفته است. فیلمبرداری خودمانی و بدون زرق و برق، حس نزدیکی و واقعی بودن را به تماشاگر منتقل میکند. کارگردانی پاپادوپولوس در ثبت لحظات ناب و گاه تلخ زندگی روزمره، ستودنی است. ریتم فیلم، مطابق با جریان طبیعی زندگی کودکان پیش میرود و همین باعث میشود تماشاگر به راحتی با آن ارتباط برقرار کند. فضاسازی فیلم، گرچه در فضایی محدود (خانه) اتفاق میافتد، اما سرشار از انرژی و احساسات گوناگون کودکان است.
گرچه «۵۹ روز» در ژانر انیمیشن کوتاه دستهبندی شده، اما ماهیت مستندگونه و رویکرد شخصی آن، این اثر را از بسیاری از آثار انیمیشن دیگر متمایز میکند. این فیلم بیشتر به یک مستند کوتاه خانوادگی شباهت دارد که از ابزارهای انیمیشن برای غنیسازی روایت خود استفاده کرده است. کشور سازنده، یونان، و زبان اصلی آن یونانی است، اما پیام جهانی آن، محدود به جغرافیا نیست.
تماشای «۵۹ روز» به شما کمک میکند تا با دیدگاهی تازه به تجربه قرنطینه و تأثیر آن بر کودکان بنگرید. این فیلم، بینشی عمیق نسبت به دنیای کودکان، صبر، همدلی و اهمیت بازی و خلاقیت در مواجهه با محدودیتها ارائه میدهد. همچنین، یادآوری میکند که چگونه میتوان در سختترین شرایط نیز لحظات شادی و امید را یافت، مانند جشن عید پاک بر روی بالکن.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم آثار مستندگونهای که نگاهی صمیمی به زندگی و روابط انسانی دارند، مانند «دختران آفتاب» (Sunflowers) یا فیلمهای کوتاه و تأثیرگذاری که بر تجربه کودکان تمرکز دارند را نیز تماشا کنید.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
2020
02020
02023
02020
02022
02020
02020
02016
02020
02015
02020
02020
0Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds' No More Shall We Part, 14 πίνακες, 17 χρόνια μετά
2020
02020
2006
02020
2020
2020
2009
2020
2020
2020
01.000 τ.μ. χρόνου
2020
2020
2007
02021
02020
02019
02020
2004
02007
02021
02020
01996
1989
2018
02020
02020
2020
02020
2020
02020
02023
02020
02022
02020
02020
02016
02020
02015
02020
02020
0Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds' No More Shall We Part, 14 πίνακες, 17 χρόνια μετά
2020
02020
2006
02020
2020
2020
2009
2020
2020
2020
01.000 τ.μ. χρόνου
2020
2020
2007
02021
02020
02019
02020
2004
02007
02021
02020
01996
1989
2018
02020
02020
2020
02020
