Glass

اگر از طرفداران دو فیلم قبلی این سه‌گانه هستید یا به فیلم‌هایی با رویکرد روانشناختی و پیچیدگی‌های داستانی علاقه دارید، «شیشه» تجربه‌ی متفاوتی را ارائه می‌دهد. بازی درخشان جیمز مک‌آووی در نقش شخصیت‌های متعدد، به تنهایی ارزش دیدن دارد و تنش‌های بین شخصیت‌ها و تلاش آن‌ها برای اثبات وجودشان، موتور محرکه‌ی اصلی فیلم است. شیامالان در این فیلم نیز به سنت خود پایبند بوده و پایانی غافلگیرکننده را برای مخاطبان رقم زده است.

قوت اصلی فیلم در بازی‌های بازیگران، به‌ویژه جیمز مک‌آووی و ساموئل ال. جکسون است. مک‌آووی با اجرای چندوجهی خود، بار اصلی درام را به دوش می‌کشد و تسلط او بر تغییر شخصیت‌ها تحسین‌برانگیز است. همچنین، فضاسازی و فیلمبرداری فیلم، حس تعلیق و دلهره را به خوبی منتقل می‌کند. با این حال، ریتم فیلم گاهی کند می‌شود و برخی سکانس‌ها ممکن است طولانی به نظر برسند. پایان‌بندی نیز، مانند بسیاری از آثار شیامالان، می‌تواند برای بخشی از مخاطبان رضایت‌بخش و برای بخشی دیگر بحث‌برانگیز باشد.

«شیشه» ژانرهای علمی-تخیلی، درام، فانتزی، وحشت و هیجان‌انگیز را در هم می‌آمیزد. این فیلم به نوعی در ادامه‌ی موج فیلم‌های ابرقهرمانی قرار می‌گیرد، اما با نگاهی کاملاً متفاوت و تاریک‌تر. برخلاف آثار رایج این ژانر که بر اکشن و جلوه‌های ویژه تمرکز دارند، «شیشه» بیشتر به جنبه‌های روانشناختی شخصیت‌ها و پیامدهای قدرت‌های خارق‌العاده می‌پردازد. این ترکیب ژانری، اثری منحصر به فرد را خلق کرده است که هم مخاطب علاقه‌مند به داستان‌های ابرقهرمانی و هم طرفداران فیلم‌های روانشناختی را به خود جلب می‌کند.

«شیشه» تلاش می‌کند تا با ادغام دو دنیای متفاوت، به یک نتیجه‌گیری منسجم برسد. این فیلم به مخاطب یادآوری می‌کند که گاهی قهرمانان واقعی در درون افرادی با مشکلات روانی عمیق نهفته‌اند و قدرت واقعی در درک و پذیرش خود نهفته است. فیلم همچنین به چالش کشیدن باورهای رایج درباره‌ی قهرمانان و هیولاها، و نحوه‌ی درک ما از واقعیت، از دستاوردهای مهم آن محسوب می‌شود.

اگر از تماشای «شیشه» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «مرد عنکبوتی ۲» (Spider-Man 2) از سم ریمی برای رویکرد داستانی و شخصیت‌پردازی ابرقهرمانی، و «سکوت بره‌ها» (The Silence of the Lambs) برای فضای روانشناختی و شخصیت‌های پیچیده را نیز از دست ندهید.

این فیلم دنباله‌ی مستقیم «نشکن» (Unbreakable) محصول سال ۲۰۰۰ و «شکافته» (Split) محصول سال ۲۰۱۶ است. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، توصیه می‌شود ابتدا این دو فیلم را به ترتیب سال انتشار تماشا کنید.