Rum Runners

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی هستید که هم هیجان ماجراجویی و گریز را داشته باشد و هم شیرینی یک داستان عاشقانه کلاسیک را، «بولوار دو روم» انتخاب مناسبی است. حضور دو ستاره‌ی بزرگ سینمای فرانسه، لینو ونتورا با آن صلابت همیشگی و بریژیت باردو با زیبایی خیره‌کننده‌اش، ارزش دیدن این فیلم را دوچندان می‌کند. فیلمبرداری چشم‌نواز و فضاسازی دلنشین دوران ممنوعیت، تماشاگر را به سفری در زمان دعوت می‌کند.

قدرت اصلی فیلم در ترکیب موفق دو ژانر متضاد ماجراجویی و کمدی-رمانتیک است. لینو ونتورا نقشی را ایفا می‌کند که هم قدرتمند است و هم کمی ابلهانه، که این تضاد، شخصیت او را دوست‌داشتنی می‌کند. بریژیت باردو نیز با حضوری پرانرژی، چه در سکانس‌های رقص و آواز و چه در لحظات احساسی، بار اصلی جذابیت بصری فیلم را به دوش می‌کشد. فیلمنامه گاهی پراکنده به نظر می‌رسد، اما ریتم کلی اثر و سرزندگی بازیگران، این ضعف را تا حد زیادی پوشش می‌دهد.

«بولوار دو روم» در دسته فیلم‌های ماجراجویانه-کمدی قرار می‌گیرد که در دهه‌ی ۷۰ میلادی رواج داشتند. این ژانر اغلب با ترکیب موقعیت‌های خطرناک، شوخی‌های کلامی و موقعیتی، و گاهی یک داستان عاشقانه، سعی در سرگرم کردن مخاطب داشت. فیلم به خوبی توانسته اتمسفر پرهیجان دوران ممنوعیت و جذابیت سینمای صامت را به تصویر بکشد و فضایی نوستالژیک و سرگرم‌کننده خلق کند.

تماشای «بولوار دو روم» لذتی دوچندان دارد: اول، غرق شدن در دنیای پرخطر قاچاقچیان و ماجراهایشان در دریای کارائیب، و دوم، تجربه‌ی تماشای زوج هنری قدرتمندی چون ونتورا و باردو در کنار هم. این فیلم نه تنها یک سرگرمی ساده، بلکه نگاهی است به دوران خاصی از تاریخ و سینما، با چاشنی عشق و هیجان.

اگر از ماجراهای دریایی و فضای نوستالژیک فیلم‌های کلاسیک لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «کازابلانکا» (Casablanca) را برای درام عاشقانه در زمان جنگ، «سارق بزرگ قطار» (The Great Train Robbery) را برای هیجان سرقت و فرار، و «مردی که زیاد می‌دانست» (The Man Who Knew Too Much) را برای تعلیق و دسیسه‌های بین‌المللی تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.