Infinite

اگر به دنبال یک فیلم اکشن پر زد و خورد با جلوه‌های ویژه چشم‌نواز و مایه‌های علمی-تخیلی هستید، «بی‌نهایت» می‌تواند گزینه مناسبی باشد. کارگردانی آنتوان فوکوآ، که سابقه ساخت آثار اکشن موفقی چون «سقوط شاهین سیاه» و «حسابدار» را در کارنامه دارد، نویدبخش سکانس‌های اکشن نفس‌گیر است. بازی مارک والبرگ در نقش اصلی، گرچه شاید در حد کارهای برجسته‌اش نباشد، اما انرژی لازم را به فیلم تزریق می‌کند. این فیلم برای کسانی که می‌خواهند بدون درگیر شدن با پیچیدگی‌های عمیق، از تماشای یک اثر سرگرم‌کننده لذت ببرند، ارزش دیدن دارد.

قدرت اصلی «بی‌نهایت» در ایده اولیه و پتانسیل داستانی آن نهفته است. مفهوم زندگی‌های گذشته و توانایی به یاد آوردن مهارت‌ها و خاطرات آن‌ها، زمینه را برای خلق صحنه‌های اکشن خلاقانه فراهم می‌کند. فیلمبرداری و طراحی صحنه نیز در سطح قابل قبولی قرار دارند و فضایی مناسب برای داستان خلق می‌کنند. با این حال، فیلمنامه در جزئیات و شخصیت‌پردازی کمی ضعیف عمل می‌کند و گاهی منطق روایی دچار خدشه می‌شود. شخصیت شرور فیلم، با وجود بازی خوب چیوتل اجیوفور، انگیزه روشنی برای اعمالش ندارد و این امر به کلیت داستان لطمه می‌زند.

«بی‌نهایت» در ژانر علمی-تخیلی اکشن قرار می‌گیرد، اما رگه‌هایی از تریلر روانشناختی را نیز در خود دارد. ایده تناسخ و زندگی‌های گذشته، آن را از سایر فیلم‌های صرفاً اکشن متمایز می‌کند. این فیلم تلاش دارد تا با الهام از مفاهیمی چون جاودانگی، خاطره و سرنوشت، داستانی چندلایه را روایت کند. با این حال، در نهایت تمرکز اصلی بر روی صحنه‌های اکشن و تعقیب و گریز است و جنبه‌های فلسفی آن، قربانی ریتم تند فیلم شده‌اند. مقایسه آن با آثاری چون «ماتریکس» یا «تلقین» کمی بی‌انصافانه است، چرا که «بی‌نهایت» عمق و پیچیدگی کمتری دارد.

تماشای «بی‌نهایت» تجربه‌ای سرگرم‌کننده و پرهیجان را ارائه می‌دهد، به خصوص برای طرفداران اکشن‌های پر زد و خورد. ایده‌ی اصلی فیلم، گرچه به طور کامل شکوفا نمی‌شود، اما جذابیت کافی برای حفظ توجه مخاطب را دارد. جلوه‌های ویژه و سکانس‌های مبارزه، از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شوند و می‌توانند رضایت علاقه‌مندان به این سبک را جلب کنند. همچنین، بازی بازیگران اصلی، خصوصاً مارک والبرگ، به پویایی اثر کمک کرده است.

اگر از فضای اکشن و مفاهیم علمی-تخیلی «بی‌نهایت» لذت بردید، شاید تماشای آثاری چون «مردی علیه آینده» (Next) با بازی نیکلاس کیج که آن هم به توانایی‌های فرابشری می‌پردازد، یا «تحت تعقیب» (Wanted) با سکانس‌های اکشن خلاقانه و داستانی در مورد انجمن‌های مخفی، برایتان جذاب باشد. همچنین فیلم «لبه فردا» (Edge of Tomorrow) با بازی تام کروز، ایده‌ی تکرار در زمان و یادگیری از هر چرخه را به شکلی بسیار موفق اجرا کرده است.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.