Young Billy Young

اگر دلتان برای وسترن‌های کلاسیک با رنگ و بوی نوستالژیک تنگ شده و از تماشای چهره‌های آشنای این ژانر لذت می‌برید، «تیرانداز جوان» می‌تواند گزینه‌ای مناسب باشد. حضور رابرت میچام با آن صلابت همیشگی‌اش، در کنار جوان‌گرایی رابرت واکر جونیور و دیوید کارادین، جذابیت‌های بصری و داستانی فیلم را دوچندان می‌کند. این فیلم برای کسانی که به دنبال یک داستان سرراست با مایه‌های انتقامی و رفاقت در غرب وحشی هستند، تماشای دلنشینی خواهد بود.

قدرت اصلی فیلم در بازی درخشان رابرت میچام نهفته است که با حضور کاریزماتیک خود، بار دراماتیک اثر را به دوش می‌کشد. ارتباط او با بیلی یانگ جوان، که توسط رابرت واکر جونیور به خوبی ایفا می‌شود، ستون فقرات فیلم را تشکیل می‌دهد. فیلمبرداری، با وجود اینکه شاید در حد شاهکارهای این ژانر نباشد، اما فضاسازی خوبی از غرب وحشی و شهرهای کوچک آن دوران ارائه می‌دهد. با این حال، گاهی فیلمنامه دچار افت و خیز شده و ریتم آن یکنواخت می‌شود که ممکن است برای برخی تماشاگران خسته‌کننده باشد.

«تیرانداز جوان» در اواخر دوران طلایی ژانر وسترن ساخته شده و تلاش می‌کند تا فرمول‌های کلاسیک این ژانر را با نگاهی تازه به چالش بکشد. این فیلم را می‌توان در دسته وسترن‌های شخصیت‌محور طبقه‌بندی کرد که در آن، روابط بین شخصیت‌ها و تحولات درونی آن‌ها، به اندازه اکشن و تعقیب و گریز اهمیت دارد. این اثر، پلی است بین وسترن‌های سنتی و وسترن‌های اسپاگتی که در دهه ۶۰ میلادی محبوبیت پیدا کردند.

با تماشای «تیرانداز جوان»، با فیلمی روبرو می‌شوید که ضمن ارائه یک داستان وسترن سرگرم‌کننده، به موضوعاتی چون انتقام، رستگاری و مسئولیت‌پذیری نیز می‌پردازد. دیالوگ‌های فیلم، هرچند گاهی تکراری به نظر می‌رسند، اما در خدمت پیشبرد داستان و معرفی شخصیت‌ها هستند. این فیلم فرصتی است برای دیدن رابرت میچام در یکی از نقش‌های پایانی دوران حرفه‌ای‌اش و همچنین کشف استعدادهای بازیگری جوان‌تر.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «ریو براوو» (Rio Bravo) به خاطر فضاسازی و شخصیت‌پردازی، «سرجوخه» (The Outlaw Josey Wales) برای داستان انتقامی و شخصیت اصلی کاریزماتیک، و «سه قبر در کانتون» (Three Violent People) را نیز مشاهده کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.