We Are Zombies

اگر به دنبال اثری در ژانر وحشت-کمدی هستید که با خلاقیت، طنزی سیاه و شوخ‌طبعی خاص خود، تجربه‌ای نوستالژیک و در عین حال تازه را ارائه دهد، «ما زامبی هستیم» انتخاب مناسبی است. این فیلم با الهام از آثار کالت، فضایی پرانرژی، خشونت اغراق‌شده و شخصیت‌های دوست‌داشتنی (هرچند نه چندان عمیق) را به تصویر می‌کشد که می‌تواند مخاطب را با خود همراه کند. کارگردانی سه‌گانه Whissell که پیش از این با «تربوkid» خود را ثابت کرده‌اند، در فضاسازی و حفظ ریتم فیلم نقش مهمی ایفا می‌کند.

قدرت اصلی فیلم در ایده‌ی اولیه‌اش نهفته است؛ زامبی‌هایی که دیگر تهدید نیستند و تبدیل به پدیده‌ای اجتماعی و اقتصادی شده‌اند. این چرخش داستانی، بستری عالی برای خلق موقعیت‌های کمدی و نقد اجتماعی فراهم می‌کند. فیلم از جلوه‌های عملی (practical effects) به خوبی بهره برده و صحنه‌های خشونت‌آمیز و خونین آن، با اغراق و طنز همراه شده‌اند که یادآور آثار کمدی-وحشت دهه ۸۰ میلادی است. فیلمبرداری و طراحی صحنه نیز در ایجاد فضایی خاص و منحصر به فرد، موفق عمل کرده‌اند.

«ما زامبی هستیم» در دسته کمدی-وحشت قرار می‌گیرد، اما با نگاهی خاص به مفهوم زامبی. برخلاف بسیاری از آثار این ژانر که بر بقا و ترس تمرکز دارند، این فیلم با اضافه کردن لایه‌هایی از هجو اجتماعی و کمدی سیاه، تجربه‌ای متفاوت را ارائه می‌دهد. این اثر را می‌توان در کنار فیلم‌هایی قرار داد که با ژانرهای آشنا بازی می‌کنند و مفاهیم رایج را وارونه جلوه می‌دهند.

فیلمنامه فیلم، علی‌رغم برخی ضعف‌ها در شخصیت‌پردازی، با خلاقیت خود در ارائه مفهوم «زامبی‌های غیرآدم‌خوار» امتیاز می‌گیرد. کارگردانی گروه Whissell در خلق فضایی پرانرژی و حفظ ریتم، قابل تقدیر است. همچنین، استفاده از جلوه‌های عملی به جای CGI، به حس نوستالژیک و خاص فیلم کمک شایانی کرده است. موسیقی متن نیز در فضاسازی و تقویت حس و حال فیلم نقش مؤثری دارد.

اگر از تماشای فیلم‌هایی با ایده‌های خلاقانه در ژانر وحشت-کمدی، فضایی نوستالژیک و شوخ‌طبعی خاص لذت بردید، تماشای آثاری چون «کالین» (Colin) که نگاهی طنزآمیز و متفاوت به زامبی‌ها دارد، یا «زنجیر زنی» (The Gingerdead Man) با رویکردی کالت و اغراق‌شده، می‌تواند تجربه‌ای مشابه را برایتان رقم بزند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.