Alive

اگر به دنبال فیلمی هستید که شما را تا لحظه‌ی آخر روی صندلی نگه دارد و با پیچش‌های داستانی غیرمنتظره غافلگیر کند، «Alive» گزینه‌ی مناسبی است. این فیلم با فضاسازی قدرتمند و بازی‌های گیرا، تجربه‌ای درگیرکننده و پرتنش را ارائه می‌دهد. اتمسفر وهم‌آلود و حس خفقان‌آور مکان، به خوبی به مخاطب منتقل می‌شود و او را در سرنوشت شخصیت‌ها شریک می‌کند. اگر از آن دسته تماشاگرانی هستید که دوست دارند خودشان به دنبال کشف حقیقت باشند، این اثر شما را ناامید نخواهد کرد.

نقاط قوت اصلی «Alive» در بازی‌های خوب بازیگران، به خصوص بازیگر نقش سرایدار، و فیلمبرداری مؤثر آن است که به خوبی حس انزوا و وحشت را منتقل می‌کند. لوکیشن فیلم نیز به طرز چشمگیری در خدمت داستان است و فضایی قدیمی و متروکه را به نمایش می‌گذارد که بر حس گمگشتگی و درماندگی شخصیت‌ها می‌افزاید. ریتم فیلم، هرچند گاهی کند به نظر می‌رسد، اما به تدریج تنش را افزایش می‌دهد و مخاطب را برای رسیدن به نقطه اوج آماده می‌کند. فیلمنامه با ایجاد ابهام و پرسش‌های بی‌پاسخ، موفق می‌شود تا پایان، کنجکاوی بیننده را حفظ کند.

«Alive» را می‌توان در دسته‌ی فیلم‌های وحشت روانشناختی (Psychological Horror) قرار داد، چرا که بیشتر بر ایجاد تنش روانی و اضطراب از طریق فضای داستان و رفتار شخصیت‌ها تمرکز دارد تا جامپ‌اسکرهای ناگهانی یا خشونت عریان. اگرچه عناصری از تریلرهای بقا و حتی فیلم‌های با تم پزشکی دیوانه‌وار در آن دیده می‌شود، اما هسته‌ی اصلی فیلم بر کشف هویت و رهایی از یک وضعیت کابوس‌وار بنا شده است. این ژانر، به دلیل قابلیت‌هایش در کاوش اعماق روان انسان، همواره جذابیت خاصی برای علاقه‌مندان سینما داشته است.

این فیلم با موفقیت موفق شده تا حد زیادی انتظارات را برآورده کند، به خصوص برای کسانی که به دنبال فیلم‌های کم‌بودجه اما پرمحتوا هستند. بازی خوب بازیگران، فضاسازی گیرا و فیلمنامه پر از تعلیق، از جنبه‌های مثبت آن محسوب می‌شوند. اگرچه برخی منتقدان ریتم کند فیلم را نقطه ضعف دانسته‌اند، اما این کندی به ایجاد حس انتظار و افزایش تنش کمک می‌کند. در نهایت، «Alive» تجربه‌ای قابل قبول در ژانر وحشت روانشناختی ارائه می‌دهد که با پایان‌بندی غافلگیرکننده‌اش، در ذهن بیننده باقی می‌ماند.

اگر از فضاسازی وهم آلود و پیچش‌های داستانی «Alive» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «The Invitation» (۲۰۱۵) با فضای مشابه پر از تعلیق و پارانویا، و «Coherence» (۲۰۱۳) را که داستانی علمی-تخیلی با توطئه‌ای پنهان را روایت می‌کند، از دست ندهید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.