The Favourite

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی متفاوت، جسورانه و سرشار از بازی‌های درخشان هستید، «سوگلی» انتخابی ایده‌آل است. فیلمبرداری خیره‌کننده، طراحی صحنه و لباس پر زرق و برق، و کارگردانی استادانه لانتیموس، همگی دست به دست هم داده‌اند تا اثری منحصر به فرد خلق شود. شوخ‌طبعی سیاه و کنایه‌آمیز فیلم، در کنار عمق دراماتیک روابط شخصیت‌ها، آن را به اثری تبدیل کرده که تا مدت‌ها در ذهن مخاطب باقی می‌ماند. این فیلم، نمایشی است از اینکه چگونه قدرت می‌تواند حتی وفادارترین روابط را نیز فاسد کند.

قدرت اصلی فیلم در سه بازیگر زن آن نهفته است: اولیویا کلمن در نقش ملکه آن، تصویری از شکنندگی و خودکامگی را به نمایش می‌گذارد؛ ریچل وایس در نقش لیدی سارا، با اقتدار و هوشمندی، تمام بازی‌های قدرت را هدایت می‌کند؛ و اما استون در نقش ابیگیل، با بازی‌ای چندلایه، از یک خدمتکار ساده به یکی از بازیگران کلیدی صحنه تبدیل می‌شود. شیمی میان این سه بازیگر، موتور محرکه فیلم است و هر لحظه آن را زنده و پویا نگه می‌دارد. لانتیموس با استفاده از تکنیک‌های خاص فیلمبرداری مانند لنز Fish-eye و حرکات دوربین غیرمتعارف، فضایی وهم‌آلود و منحصر به فرد خلق کرده است.

«سوگلی» ترکیبی جذاب از ژانرهای کمدی سیاه، درام، بیوگرافی و تاریخی است. این فیلم با نگاهی غیرمتعارف به تاریخ، کلیشه‌های ژانرهای تاریخی را در هم می‌شکند و رویکردی مدرن و جسورانه به روایت داستان دارد. لانتیموس، همانند دیگر آثارش، در این فیلم نیز با فضاسازی خاص خود، مخاطب را به دنیایی غریب و در عین حال آشنا می‌کشاند. ریتم فیلم، با وجود طولانی بودن، به خوبی مخاطب را درگیر نگه می‌دارد و از لحظه‌ای خسته‌کننده خبری نیست.

«سوگلی» نه تنها توانست نظر منتقدان را جلب کند، بلکه جوایز متعددی را نیز از آن خود نمود. بازی اولیویا کلمن در نقش ملکه آن، به خصوص در مراسم اسکار، مورد تحسین قرار گرفت و جایزه بهترین بازیگر زن را برای او به ارمغان آورد. این فیلم نشان داد که چگونه می‌توان با نگاهی نو و متفاوت به تاریخ، اثری هنری و در عین حال سرگرم‌کننده خلق کرد. «سوگلی» گواهی است بر توانایی لانتیموس در خلق جهان‌های سینمایی منحصر به فرد و به چالش کشیدن انتظارات مخاطب.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «محبوبه» (The Favourite) با همان بازیگران و فضای دربار، «ملانکولیا» (Melancholia) اثر لارز فون تریه با تم‌های روانشناختی مشابه، و همچنین «رولز رویس روح نقره‌ای» (The Limey) را با ساختار روایی و فضاسازی خاصش تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.