Her Name Was Torment II: Agony

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت و بی‌پرده در دنیای فیلم‌های وحشت هستید که جنبه‌های گرافیکی و بصری آن چشمگیر باشد، «نام او عذاب بود ۲: شکنجه» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این فیلم برای کسانی است که از آثار آزمایشی و جسورانه لذت می‌برند و از نمایش صریح خشونت و مضامین تاریک ابایی ندارند. کارگردانی میلز در خلق فضایی آزاردهنده و وهم‌آلود موفق عمل کرده است.

قدرت اصلی این اثر در جلوه‌های ویژه عملی (practical effects) و طراحی صحنه‌های خشونت‌آمیز آن نهفته است که با بودجه‌ای محدود، نتایج قابل قبولی را ارائه می‌دهد. فیلمبرداری نیز در خدمت فضاسازی تاریک و سنگین فیلم قرار گرفته و به انتقال حس اضطراب و انزجار کمک می‌کند. بازی بازیگران، به خصوص در به تصویر کشیدن شخصیت‌های درگیر در این کابوس، قابل قبول است و به باورپذیری دنیای فیلم یاری می‌رساند.

این فیلم در ژانر وحشت و رازآلود قرار می‌گیرد، اما با رویکردی افراطی و تمرکز بر خشونت گرافیکی و جنسی، خود را از آثار رایج این ژانر متمایز می‌کند. این اثر بیشتر به سمت سینمای بدنه (body horror) و وحشت تجربی گرایش دارد تا وحشت کلاسیک. «نام او عذاب بود ۲» بیشتر یادآور آثار کارگردانانی چون لارس فون تریه در بخش‌هایی از فیلم «مالیخولیا» یا «ضد مسیح» است، اما با رویکردی مستقل و کمتر فلسفی.

این فیلم موفق می‌شود تا حدی در خلق تصاویری ماندگار و شوکه‌کننده موفق باشد. فضاسازی تاریک و آزاردهنده، همراه با جلوه‌های ویژه خلاقانه، تجربه‌ای بصری را برای علاقه‌مندان به سینمای آلترناتیو فراهم می‌کند. کارگردان با جسارت به سراغ مضامینی رفته که کمتر در سینمای جریان اصلی مورد بررسی قرار می‌گیرند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثار مشابهی مانند «گانگستر آمریکایی» (American Mary) یا «مردان سنگی» (Stonehearst Asylum) را نیز بررسی کنید که هر دو در ژانر وحشت با رویکردهای خاص خود، تجربه‌های متفاوتی ارائه می‌دهند.

این فیلم دنباله مستقیم «نام او عذاب بود» (Her Name Was Torment) است و برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، تماشای قسمت اول پیش از این فیلم توصیه می‌شود.