20 Funerals

اگر به درام‌های جنایی با تم انتقام و عدالت خارج از چارچوب قانون علاقه‌مندید، «بیست مراسم تدفین» می‌تواند تجربه‌ای جذاب باشد. این فیلم به خصوص برای کسانی که به دنبال آثار مستقل و کم‌هزینه با ایده‌های بکر هستند، دیدنی است. بازی بازیگران اصلی، به‌ویژه D.J. Naylor در نقش مارکوس چیس، با وجود برخی ضعف‌های فیلمنامه، توانسته است کاریزمای لازم را به شخصیت ببخشد و فیلم را تا حد زیادی روی پا نگه دارد. فضاسازی فیلم نیز تلاش می‌کند تا حس خفقان و ناامیدی موجود در جامعه‌ای پر از جرم و جنایت را منتقل کند.

قوت اصلی فیلم در ایده داستانی اولیه آن نهفته است؛ ایده‌ای که به شکلی افراطی به پرسش «آیا هدف وسیله را توجیه می‌کند؟» می‌پردازد. کارگردانی آنگوس هُوْوُراس (Anghus Houvouras) در صحنه‌های اکشن و تعلیق، قابل قبول است، هرچند گاهی اوقات با کمبود بودجه و امکانات مواجه می‌شود که در کیفیت فیلمبرداری و جلوه‌های بصری نمود پیدا می‌کند. بازی بازیگران، به‌خصوص در مقایسه با برخی آثار مستقل دیگر، قابل قبول است اما نباید انتظار درخششی در حد آثار پرهزینه هالیوودی را داشت. فیلمنامه گاهی دچار افت می‌شود و برخی اتفاقات بدون منطق روایی قوی پیش می‌روند.

«بیست مراسم تدفین» در ژانر تریلر جنایی با رگه‌هایی از اکشن و درام قرار می‌گیرد. این فیلم سعی دارد تا با نگاهی انتقادی به سیستم پلیس و جرم و جنایت در جامعه، داستانی پرتعلیق و پرهیجان را روایت کند. فضای فیلم تاریک و گاهی خشن است و به مسائلی چون فساد، انتقام، و عدالت شخصی می‌پردازد. این سبک از فیلم‌ها معمولاً با ریتم تند، اتفاقات غیرمنتظره و شخصیت‌هایی با انگیزه‌های خاکستری شناخته می‌شوند که «بیست مراسم تدفین» تلاش کرده تا این ویژگی‌ها را در خود جای دهد.

تماشای این فیلم می‌تواند تجربه‌ای متفاوت از سینمای مستقل را به شما بدهد. این فیلم با وجود محدودیت‌هایش، جسارت لازم برای پرداختن به موضوعات حساس را دارد. بازیگران جوان و بااستعداد در این اثر فرصتی برای درخشش پیدا کرده‌اند و کارگردان نیز نشان داده که ایده‌های خلاقانه در سر دارد، هرچند در اجرا نیازمند تجربه و منابع بیشتری است. فیلم می‌تواند تلنگری باشد بر نگاه ما به مقوله عدالت و روش‌های رسیدن به آن.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «شهر خدا» (City of God) را برای درک بهتر فضای جرم و جنایت و پیامدهای آن، و همچنین «راننده تاکسی» (Taxi Driver) را برای بررسی شخصیت‌هایی که از سیستم بریده‌اند و به دنبال عدالت شخصی خود هستند، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.