Ziegfeld Follies

اگر به دنبال تجربه‌ای سرگرم‌کننده، پر از رنگ و موسیقی هستید و از دیدن استعدادهای درخشان دوران کلاسیک هالیوود لذت می‌برید، زیگفلد فولیز انتخاب مناسبی است. این فیلم برای طرفداران موزیکال‌های باشکوه و نمایش‌های وادویل (Vaudeville) که صرفاً بر جنبه‌های نمایشی و سرگرمی تمرکز دارند، جذاب خواهد بود. حضور ستارگانی چون فرد آستر، لوسیل بال و رِداسکِلتون، خود به تنهایی دلیلی برای تماشای این اثر است، به خصوص اگر به دنبال فرار از فیلم‌های سنگین و پر از پیام هستید.

قدرت اصلی زیگفلد فولیز در نمایش‌های پر زرق و برق و اجرای بی‌نظیر ستارگان آن نهفته است. سکانس‌های رقص فرد آستر، به‌ویژه آن‌هایی که با لوسیل برمر همراه است، نفس‌گیر هستند. همچنین، اجراهای کمدی رِد اسکِلتون و فانی برایس، لحظات شادی را برای تماشاگر رقم می‌زنند. فیلمبرداری رنگی (تکنیکالر) درخشان و طراحی صحنه و لباس چشم‌نواز، به فضاسازی باشکوه فیلم کمک کرده و تجربه‌ای بصری لذت‌بخش را ارائه می‌دهد. با این حال، فقدان یک روایت منسجم و گاهی کشدار شدن برخی بخش‌های کمدی، می‌تواند از جذابیت آن برای برخی از مخاطبان بکاهد.

زیگفلد فولیز در ژانر کمدی موزیکال قرار می‌گیرد، اما بیشتر به فرمت «شو» یا نمایشِ نمایش‌ها نزدیک است تا یک فیلم موزیکال داستانی. این سبک، که در دوران خود محبوب بود، بر گردآوری اجراهای متنوع هنرمندان مختلف تمرکز داشت. این فیلم، تلاشی برای بازآفرینی شکوه نمایش‌های زنده «زیگفلد فولیز» بر پرده سینما است، جایی که هر بخش، یک اجرای مستقل محسوب می‌شود. ریتم فیلم، همچون یک نمایش وادویل، متغیر است و از لحظات اوج تا بخش‌های آرام‌تر را در بر می‌گیرد.

این فیلم گنجینه‌ای از استعدادهای برتر هالیوود در دهه ۱۹۴۰ است. تماشای اجرای درخشان فرد آستر در کنار دیگر ستاره‌ها، تجربه‌ای تکرارنشدنی را فراهم می‌کند. همچنین، فیلم با استفاده از تکنیکالر، تصویری زنده و رنگارنگ از دوران خود ارائه می‌دهد که در کنار موسیقی دلنشین و رقص‌های زیبا، لذت تماشای یک اثر کلاسیک را دوچندان می‌کند. این فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه سینما می‌تواند بستری برای نمایش هنرنمایی‌های متنوع و سرگرم‌کننده باشد.

اگر از تماشای این کمدی موزیکال لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های کلاسیک مانند «آواز در باران» (Singin' in the Rain) را برای رقص و موسیقی فوق‌العاده‌اش، و «یک آمریکایی در پاریس» (An American in Paris) را برای صحنه‌های هنری و رقص خیره‌کننده‌اش دنبال کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.