Disturbant

اگر به دنبال درام‌هایی هستید که به روابط پیچیده انسانی و تبعات تصمیمات شخصیت‌ها می‌پردازند، «مزاحم» می‌تواند تجربه‌ای قابل تامل باشد. بازی خوب بازیگران اصلی، به ویژه همایون ارشادی در نقش ستاره سینما و میترا حجار در نقش زن مرموز، به فیلم جان می‌بخشد. فضاسازی و ریتم فیلم نیز در خدمت ایجاد تعلیق و درام قرار گرفته است، هرچند گاهی این ریتم کند می‌شود و حوصله تماشاگر را سر می‌برد. این فیلم برای کسانی که به تماشای آثار اجتماعی با رویکردی روانشناختی علاقه دارند، جذاب خواهد بود.

قدرت اصلی فیلم در ایده اولیه و پتانسیل دراماتیک آن نهفته است. موقعیت ورود یک نیروی بیرونی و ناشناس که نظم یک زندگی ظاهراً ایده‌آل را به هم می‌ریزد، همیشه جذابیت زیادی برای مخاطب دارد. همچنین، پرداختن به زندگی ستاره‌های سینما و حواشی آن، خود به تنهایی می‌تواند کنجکاوی‌برانگیز باشد. اما ضعف فیلم در اجرای این ایده و عمق‌بخشی به شخصیت‌ها و انگیزه‌هایشان است. گاهی شاهد تصمیمات و واکنش‌های غیرمنطقی از سوی شخصیت‌ها هستیم که باورپذیری داستان را خدشه‌دار می‌کند.

«مزاحم» در ژانر درام طبقه‌بندی می‌شود، اما رگه‌هایی از ملودرام و حتی تریلر روانشناختی را نیز در خود دارد. داستان فیلم در بستری اجتماعی و شهری روایت می‌شود و به مسائلی چون فروپاشی روابط خانوادگی، تاثیر شهرت بر زندگی شخصی و تنش‌های روانی ناشی از پنهان‌کاری می‌پردازد. کارگردان تلاش کرده تا با استفاده از فیلمبرداری مناسب و فضاسازی، حس تعلیق و درام را به خوبی منتقل کند، اما در نهایت، فیلم بیشتر در قالب یک درام اجتماعی قابل بررسی است تا یک تریلر قوی.

با تماشای «مزاحم»، مخاطب با نمونه‌ای از سینمای اجتماعی ایران در اوایل دهه هشتاد روبرو می‌شود که تلاش دارد به موضوعات روزمره و روابط پیچیده انسانی بپردازد. فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک اتفاق یا یک فرد ناشناس می‌تواند نظم ظاهری زندگی را بر هم زند و چه تبعاتی برای افراد درگیر خواهد داشت. بازی‌های خوب، به خصوص از سوی بازیگران اصلی، و کارگردانی تلاش‌گرایانه سیروس الوند، از نکات مثبت قابل ذکر این فیلم هستند که ارزش یک بار دیدن را به آن می‌بخشند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «ازدواج صورتی» (منوچهر مصیری) با فضای مشابه و بازی میترا حجار، «شب یلدا» (کیومرث پوراحمد) برای درام عمیق خانوادگی، یا «این زن حرف نمی‌زند» (احمد امینی) را که به مسائل زنان و روابط می‌پردازد، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.