The Ethereal

اگر به دنبال فیلمی هستید که با فضاسازی خاص خود، شما را به فکر فرو ببرد و داستانی پیچیده و پر از تعلیق را دنبال کند، «اثیری» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. حضور بازیگران توانمندی چون خسرو شکیبایی و امین حیایی، به این فیلم وزنی مضاعف بخشیده است. کارگردانی سجادی در خلق فضایی وهم‌آلود و پرداختن به لایه‌های عمیق‌تر درام، قابل توجه است و می‌تواند تجربه‌ای متفاوت را برای علاقه‌مندان به سینمای ایران رقم بزند.

قدرت اصلی «اثیری» در پرداختن به روابط پیچیده انسانی و رازهایی است که شخصیت‌ها را به هم پیوند می‌دهد. فیلمنامه تلاش می‌کند تا با ایجاد تعلیق، مخاطب را تا انتها درگیر نگه دارد. فیلمبرداری نیز در خدمت فضاسازی اثر قرار گرفته و به خوبی توانسته حس و حال مورد نظر کارگردان را منتقل کند. با این حال، ریتم فیلم گاهی کند می‌شود و ممکن است برای همه تماشاگران جذاب نباشد، اما در مجموع، «اثیری» اثری است که ارزش دیدن دارد.

«اثیری» در دسته‌بندی فیلم‌های درام با رگه‌هایی از وحشت قرار می‌گیرد. این نوع سینما در ایران کمتر به سراغ خلق هیولاهای بیرونی می‌رود و بیشتر بر وحشت ناشی از روابط انسانی، گناه، پشیمانی و رازهای سر به مهر تمرکز دارد. کارگردان با استفاده از این عناصر، سعی در ایجاد فضایی سنگین و تأثیرگذار دارد که مخاطب را با درونیات شخصیت‌ها همراه کند.

تماشای «اثیری» می‌تواند تجربه‌ای عمیق و تأمل‌برانگیز باشد. این فیلم به ما یادآوری می‌کند که گذشته هرگز فراموش نمی‌شود و رازها، هرچند پنهان، همیشه تأثیری بر زندگی ما دارند. بازی‌های خوب بازیگران، به‌خصوص شکیبایی که همواره حضوری قدرتمند در سینما داشته، از نکات برجسته فیلم است. کارگردانی سجادی نیز نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با حداقل امکانات، فضایی گیرا و رازآلود خلق کرد.

اگر از تماشای فیلم‌هایی با فضاسازی سنگین و داستان‌های روانشناختی لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «سگ‌کشی» بهرام بیضایی، «شبانه» مهدی کرم‌پور و «پیک نیک در میدان جنگ» حمید نعمت‌الله را نیز در پاپ‌کورن تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.