90210 Shark Attack

اگر به دنبال فیلمی هستید که بتواند شما را به خنده بیندازد، نه از سر لذت، بلکه از شدت ضعف و کلیشه‌زدگی، «90210 شارک اتک» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. این فیلم برای کسانی جذاب است که از تماشای آثار سینمایی «آنقدر بد هستند که خوبند» (so bad it's good) لذت می‌برند. با توجه به امتیاز پایین در آی‌ام‌دی‌بی و نظرات منفی کاربران، این فیلم بیشتر به درد جمع‌های دوستانه و شب‌نشینی‌هایی می‌خورد که هدف اصلی، دور هم جمع شدن و مسخره کردن یک اثر سینمایی ضعیف است. فیلمبرداری و جلوه‌های ویژه آن نیز در سطحی بسیار ابتدایی قرار دارند که می‌تواند به جنبه کمدی ناخواسته فیلم بیفزاید.

به سختی می‌توان نقطه قوت قابل توجهی برای «90210 شارک اتک» برشمرد. شاید تنها جنبه‌ای که بتوان به آن اشاره کرد، تلاش کارگردان، دیوید دکوتو، برای خلق فضایی ماوراءالطبیعه و ترسناک در دل یک داستان ساده باشد. بازی بازیگران نیز در حد متوسط رو به پایین است و نتوانسته است شخصیت‌ها را به خوبی باورپذیر کند. ریتم فیلم گاهی کند و خسته‌کننده می‌شود و فیلمنامه نیز فاقد عمق و خلاقیت لازم برای جذب مخاطب جدی سینما است. این فیلم بیشتر در دام کلیشه‌های ژانر وحشت و فیلم‌های کم‌هزینه گرفتار شده است.

«90210 شارک اتک» در ژانر وحشت با رگه‌هایی از علمی-تخیلی و درام دسته‌بندی می‌شود. این فیلم تلاش می‌کند تا با ترکیب المان‌های معمول ژانر کوسه‌کشی (shark attack) با عناصری از ماوراءالطبیعه و طلسم، اثری متفاوت خلق کند. با این حال، اجرای ضعیف و بودجه محدود، باعث شده تا فیلم نتواند در هیچ‌کدام از این ژانرها به موفقیت چشمگیری دست یابد. در دنیای فیلم‌های کوسه‌ای، آثار موفق‌تری وجود دارند که توانسته‌اند با خلاقیت یا جلوه‌های ویژه قوی، مخاطب را سرگرم کنند؛ اما این فیلم در مقایسه با آن‌ها، حرف چندانی برای گفتن ندارد.

مهم‌ترین دستاورد این فیلم، شاید تجربه‌ای باشد که مخاطب از تماشای یک اثر سینمایی به شدت ضعیف به دست می‌آورد. این فیلم می‌تواند به عنوان نمونه‌ای بارز از فیلم‌های کم‌هزینه با اجرای ناموفق مورد بحث قرار گیرد. همچنین، برای علاقه‌مندان به تحلیل فیلم‌های ژانر وحشت، می‌تواند موضوعی برای بررسی نقاط ضعف در فیلمنامه، کارگردانی و بازیگری باشد. در نهایت، اگر به دنبال خنده و سرگرمی در کنار دوستان هستید و انتظارات سینمایی بالایی ندارید، این فیلم می‌تواند لحظاتی هرچند کوتاه، شما را بخنداند.

اگر از تماشای فیلم‌های ترسناک با بودجه کم و فضایی تا حدودی کلیشه‌ای لذت بردید، شاید بد نباشد نگاهی به آثاری چون «کوسه: شکار» (Shark Night 3D) یا «مگالودون» (Megalodon) بیندازید که اگرچه آن‌ها هم بی‌نقص نیستند، اما تجربه‌ی سینمایی کامل‌تری ارائه می‌دهند. همچنین، برای آشنایی با آثار ترسناک‌تر و باکیفیت‌تر در ژانر کوسه‌کشی، «آرواره‌ها» (Jaws) همچنان یک شاهکار بی‌بدیل است.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.