

In the 1920s, three women become performers in the renowned Broadway show the Ziegfeld Follies, where they find fame, love, and tragedy. AKA: Ziegfeld Girl Las follies de Ziegfeld
«دختر زیگفلد» درخشش و زوال سه زن جوان را در دنیای پر زرق و برق و در عین حال بیرحم شوهای برادوی در دهه ۱۹۲۰ روایت میکند. این فیلم که به کارگردانی بازبی برکلی و رابرت ز. لئونارد ساخته شده، نگاهی به جاهطلبی، عشق، و بهای شهرت میاندازد. روایت فیلم بر سه شخصیت اصلی تمرکز دارد: شِـیلا (لانا ترنر)، یک دختر آسانسوری جاهطلب؛ سوزان (جودی گارلند)، خوانندهای با استعداد اما بیتجربه؛ و ساندرا (هدى لامار)، زنی مرموز با گذشتهای پنهان. هر کدام از این زنان برای رسیدن به رویاهایشان پا در دنیای زیگفلد میگذارند، اما مسیر هر یک با چالشها و تراژدیهای خاص خود همراه است. فیلمنامه با ظرافت به این موضوع میپردازد که چگونه نور صحنه میتواند واقعیتهای تلخ پشت پرده را پنهان کند.
اگر به دنبال تجربهای سینمایی از دوران طلایی هالیوود هستید که ترکیبی از درام انسانی، موسیقی متن گیرا و صحنههای موزیکال خیرهکننده باشد، «دختر زیگفلد» انتخابی عالی است. این فیلم با بازی درخشان ستارگانی چون جودی گارلند، جیمز استوارت، هدی لامار و لانا ترنر، تصویری جذاب از جاهطلبی و عواقب آن را به نمایش میگذارد. صحنههای رقص و آواز بازبی برکلی، که به خاطر طراحیهای نوآورانه و بصریاش شهرت دارد، به تنهایی ارزش دیدن این اثر را دوچندان میکند. تماشای این فیلم، سفری به گذشتهای پر زرق و برق و در عین حال پر از درسهای اخلاقی است.
قدرت اصلی فیلم در ترکیب صحنههای باشکوه موزیکال با درام شخصی شخصیتها نهفته است. اگرچه برخی منتقدان ریتم فیلم را کند یا تضاد بین قسمتهای شاد و غمانگیز را آزاردهنده دانستهاند، اما همین ترکیب است که به فیلم عمق میبخشد. بازی جودی گارلند سرشار از انرژی و احساس است و به خوبی توانسته از پس نقش خود برآید. هدی لامار با زیبایی خیرهکنندهاش، حضوری مسحورکننده دارد، هرچند شاید کمی از نظر بازیگری در سایه دیگران قرار گیرد. لانا ترنر نیز در نقش دختری که در مسیر شهرت سقوط میکند، عملکرد قابل قبولی ارائه میدهد. جیمز استوارت نیز با آن چهرهی همیشه نگرانش، به خوبی نقش معشوقی دلسوز را ایفا میکند.
«دختر زیگفلد» در ژانر درام، عاشقانه و موزیکال طبقهبندی میشود. این فیلم یکی از محصولات برجسته کمپانی MGM در دوران اوج خود است که توانسته بود صحنههای موزیکال عظیم را با داستانهای انسانی و پرکشش تلفیق کند. کارگردانی بازبی برکلی در خلق تصاویر بدیع و خلاقانه در بخشهای موزیکال، و رابرت ز. لئونارد در پیشبرد روایت دراماتیک، به خوبی در فیلم مشهود است. فضای فیلم، با آن دکورهای پر زرق و برق و لباسهای چشمنواز، به خوبی حس و حال دهه ۱۹۲۰ را منتقل میکند.
این فیلم بینشی عمیق به دنیای سرگرمی و بهای سنگینی که هنرمندان گاهی برای رسیدن به ستاره شدن میپردازند، ارائه میدهد. تماشاگر با دیدن «دختر زیگفلد» با مفاهیمی چون جاهطلبی، فداکاری، عشق، و همچنین جنبههای تاریکتر شهرت و موفقیت آشنا میشود. همچنین، کیفیت بالای تولید، فیلمبرداری سیاهوسفید استادانه و طراحی صحنه و لباس چشمنواز، تجربهای لذتبخش از سینمای کلاسیک را برای علاقهمندان فراهم میکند. موسیقی متن فیلم نیز به غنای اثر افزوده است.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم فیلمهای کلاسیک موزیکال مانند «آواز در باران» (Singin' in the Rain) یا « اتبشاری» (An American in Paris) را نیز تماشا کنید که هر دو شاهکارهایی از دوران طلایی هالیوود هستند و فضایی مشابه را با کیفیتی بالا ارائه میدهند.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.

1940

1949

1945

1947

1957

1942

1952

1933

1932

1936

کسب و کار من نمایش است
1954

1941

1935

1941

1944

1935

1941

1943

1952

1940

1941

1931

1936

1941

1940

فروشگاه بزرگ
1941

1939

1955

1949

1936

1942

1939

1937

1946

2020

1938

1940

1936

1941

1937

1940

1949

1945

1947

1957

1942

1952

1933

1932

1936

کسب و کار من نمایش است
1954

1941

1935

1941

1944

1935

1941

1943

1952

1940

1941

1931

1936

1941

1940

فروشگاه بزرگ
1941

1939

1955

1949

1936

1942

1939

1937

1946

2020

1938

1940

1936

1941

1937