

The villain, Prof. I. Stare, hypnotist, frustrated by not having anyone to practice on, cold-calls Olive at random, while Popeye is pitching woo, and hypnotizes her over the phone into coming to his office. Popeye rushes after her. Olive marches on, oblivious to hazards in her way, which Popeye eliminates. Just as Olive is approaching Stare's office, Popeye eats his spinach, and the "S" on the can flies onto his chest, turning him into another Fleischer hero. AKA: Nix on Hypnotricks El Hipnotista
در دنیای انیمیشنهای کلاسیک پاپای، «نیكس آن هیپنوتریکس» (Nix on Hypnotricks) اثری از دیو فلیشر در سال ۱۹۴۱، به سراغ یکی از قدیمیترین ترفندهای داستانی میرود: هیپنوتیزم. پروفسور «آی. استر» (I. Stare) با تلفن اولی را به هیپنوتیزم میکشاند و پاپای در تلاش است تا او را از چنگال این هیپنوتایزر شرور نجات دهد. فیلمنامه با ظرافت، موقعیتهای کمدی را از دل همین موقعیت پرمخاطره بیرون میکشد و تقابل بین هیپنوتیزم، عشق پاپای به اولی و البته، قدرت جادویی اسفناج، لحظات سرگرمکنندهای را خلق میکند. این قسمت، با وجود تکیه بر کلیشهها، توانسته با اجرای خوب، ریتم مناسب و خلاقیت بصری، مخاطب را تا انتها همراه کند.
اگر به دنبال یک انیمیشن کوتاه و سرگرمکننده از دوران طلایی پاپای هستید، «نیكس آن هیپنوتریکس» انتخابی عالی است. این فیلم با کمدی موقعیتهای بامزه، صحنههای اکشن سریع و البته، شخصیت دوستداشتنی پاپای، تجربهای لذتبخش را ارائه میدهد. تماشای تلاشهای پاپای برای نجات اولی از دست هیپنوتایزر شرور، پر از لحظات غافلگیرکننده و خندهدار است که خاطرات شیرین انیمیشنهای کلاسیک را زنده میکند.
قدرت اصلی این اثر در اجرای بصری و ریتم تند آن نهفته است. صحنههایی که اولی در حالت هیپنوتیزم به سمت دفتر پروفسور میرود و پاپای سعی در نجات او دارد، پر از گجتهای تصویری و موقعیتهای فیزیکی کمدی است. انیمیشن روان و طراحی شخصیتها، به خصوص پروفسور «آی. استر» با آن کلاه ترمهاش، به خوبی حس و حال دوران را منتقل میکند. البته، نباید از تغییرات جزئی در صداپیشگی اولی و حضور یک شخصیت منفی جدید غافل شد که به تازگی انیمیشن کمک کرده است.
«نیكس آن هیپنوتریکس» در ژانر کمدی-انیمیشن کوتاه قرار میگیرد. در دورانی که استودیوهای انیمیشنسازی در رقابت با یکدیگر بودند، اینگونه آثار کوتاه، بستری برای آزمایش ایدههای داستانی و بصری جدید فراهم میکردند. هیپنوتیزم به عنوان یک عنصر داستانی، در آن دوران در فیلمهای مختلفی مورد استفاده قرار میگرفت و فلیشرها نیز با هوشمندی، آن را به دنیای پاپای وارد کردهاند تا موقعیتهای کمدی و دراماتیک تازهای خلق کنند.
این قسمت از پاپای، با وجود سادگی در روایت، توانسته به خوبی مخاطب را سرگرم کند. تمرکز بر کمدی فیزیکی و موقعیتهای پر زد و خورد پاپای، در کنار عنصر هیجانانگیز هیپنوتیزم، باعث شده تا «نیكس آن هیپنوتریکس» به یکی از قسمتهای بهیادماندنی مجموعه تبدیل شود. قدرت اسفناج که نماد همیشگی پاپای است، در اوج داستان و در مواجهه با نیروی ماورایی هیپنوتیزم، جلوهای ویژه پیدا میکند و پیروزی خیر بر شر را با طعمی شیرین رقم میزند.
اگر از این انیمیشن لذت بردید، پیشنهاد میکنیم «دوگانگی شخصیت» (Duel Personalities) محصول ۱۹۳۹، «کارِفول» (Carefree) محصول ۱۹۳۸ و دیگر قسمتهای کلاسیک پاپای مانند «ملوان زبل در برابر سندباد» (Popeye the Sailor Meets Sindbad the Sailor) را نیز تماشا کنید.
این فیلم بخشی از مجموعه انیمیشنهای کوتاه «ملوان زبل» (Popeye the Sailor) است. برای درک بهتر، بهتر است با قسمتهای اولیه این مجموعه که در دهه ۱۹۳۰ ساخته شدهاند، شروع کنید.

1941

1943

1946

1950

1943

1941

1937

1936

1942

1948

1942

1942

1941

1941

1931

1943

1941

1947

1953

1954

1941

1949

1939

1942

1947

1940

1940

1940

1944

1948

1942

1940

1944

1942

1948

1944

1942

1941

1944

1939

1941

1943

1946

1950

1943

1941

1937

1936

1942

1948

1942

1942

1941

1941

1931

1943

1941

1947

1953

1954

1941

1949

1939

1942

1947

1940

1940

1940

1944

1948

1942

1940

1944

1942

1948

1944

1942

1941

1944

1939